Kleine miscalculatie en Spider-Man slaat ongenadig tegen de grond

Weinig zo flauw als superheldenfilms. Tot studenten de sommen maken.

Tom Holland als Spiderman. Beeld Chuck Zlotnick

Superheldenfilms, het is niet echt mijn ding. Hun superkrachten, hun snelheid, hun onschendbaarheid, het zijn flauwe fantasietjes, die het verhaal er doorgaans niet beter op maken. Als alles kan is niets meer spannend.

Toch maakten de recensies van de nieuwe Spider-Man film Homecoming me deze week nieuwsgierig. De held in het rode stretchpak slingert niet alleen onvermoeibaar van wolkenkrabber naar wolkenkrabber aan zijn snelgesponnen spinragdraden. Hij blijkt ook te kunnen missen, struikelen en bijna verdrinken. Verfrissend, na vijftien jaar gelikt alleskunnen.

Ontnuchterend

De reden dat ik er echt heen wil, is echter een artikel in een online tijdschrift van de universiteit van Leicester. Daar volgen alle bètastudenten in hun vierde jaar verplicht een college superhelden. Ze analyseren scènes, meten en rekenen en schrijven er vervolgens alleraardigste stukken over in het peer-reviewed Journal of Physics Special Topics.

Veel van die stukken zijn ontnuchterend. De cape van Superman heeft een efficiency van 656 duizend procent als hij echt op zonlicht zou vliegen. Iron Man's pak zou drie meter dik moeten zijn. Thor's hamer weegt meer dan de aarde.

Maar er zijn ook opmerkelijker artikelen: die waaruit blijkt dat de superkrachten eigenlijk best realistisch zijn. Vijf jaar geleden bekeken drie studenten een scène uit de film Spider-Man 2 uit 2004 waarin de held een op hol geslagen trein tot stilstand brengt met een zelfgesponnen web. Net op tijd om niet in de afgrond te storten, natuurlijk.

Waarschuwing

De massa van de trein, de passagiers, de remweg, de hoek waaronder het web bij stilstand staat: alles nemen de onderzoekers mee. De elastische trekkracht die daarmee kan worden berekend, is behoorlijk groot.

Maar een blik in de biologische tabellenboeken leert dat in de natuur een naar Charles Darwin vernoemde spinnensoort zijde maakt die net zo elastisch en sterk is. Afgezien van zijn formaat en wat andere praktische kwesties is Spider-Man dus puur natuur.

Een ander team rekende korter geleden overigens verder met de spinraggegevens en kwam met een serieuze waarschuwing voor Spider-Man. Het web dat hij spint, mag dan treinen kunnen stoppen, eigenlijk is het wat te elastisch voor zijn spectaculaire slingertochten. Een kleine miscalculatie, en hij slaat ongenadig tegen de grond. Wat hem wel weer heel menselijk zou maken natuurlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden