Klein menselijk leed

Opvallend genoeg zijn de films van de Amerikaan Thomas McCarthy (1966) in Nederland altijd wat onderbelicht gebleven. Zijn fraaie debuutfilm The Station Agent, met een prachtige doorbraakrol van Game of Thrones' Peter Dinklage als schuchtere dwerg die een treinstation erft, groeide nog uit tot een bescheiden arthousehitje. Maar de hartverwarmende opvolger The Visitor, over een eenzame economieprofessor die vriendschap sluit met twee illegale immigranten, werd snel vergeten.


McCarthy's derde film, het vanavond uitgezonden Win Win, haalde de bioscopen hier zelfs helemaal niet. Zonde, want ook dit is zo'n kenmerkende 'indie' waarop de Amerikanen patent hebben, met een bijna perfecte balans tussen fijne, droge humor en klein menselijk leed. Paul Giamatti, vaandeldrager der Amerikaanse sukkelaars, speelt een weinig sympathieke advocaat-in-crisis, die wat bijschnabbelt als worstelcoach op een middelbare school. Knap hoe McCarthy zich met zijn ingetogen gekkigheid nooit op karikaturaal terrein begeeft. Win Win (Thomas McCarthy, 2011)


RTL 8, 20.30-22.40 uur.

Before the Devil Knows You're Dead

(Sidney Lumet, 2007) Hank (Ethan Hawke) en zijn broer Andy (Philip Seymour Hoffman) vinden dat ze zich genoeg door het leven hebben gezwijnd. Nog één overval, snel en slachtofferloos, en wegwezen. Door een combinatie van domme pech, onhandigheid en hun geworstel om uit de ellende te komen, raken de broers er juist meer in verstrikt. Het noodlot is onontkoombaar.


Before the Devil Knows You're Dead schakelt in een uitgekiende constructie heen en weer in de periode van vier dagen vóór tot een week ná de overval. Die verteltrant paste wijlen Sidney Lumet uitstekend. Virtuoos switcht hij in zijn zwanenzang van overvalfilm naar familiedrama en terug. Lumet geeft lucht door vrolijk te knipogen naar heistfilms uit de jaren zeventig en illustreert met cynisch genoegen de ondergang in de details: een achterklep die niet meteen dicht wil, een gracieus weglopen na een scheiding dat eindigt in gestuntel - wat kunnen onhandigheden zich toch snel opstapelen.


Canvas, 20.40-22.35 uur.

The Rebound

(Bart Freundlich, 2009) De titel van deze aardige romantische komedie slaat op de twintiger Aram met wie veertiger Sandy het aanlegt, vlak nadat ze van haar echtgenoot gescheiden is. Van scharrel promoveert Aram al snel tot nieuwe liefde en ideale stiefvader, maar het leeftijdsverschil zou toch wel eens lastig kunnen worden.


De regisseur houdt het lange tijd verademend normaal en levensecht, zonder kleffe muziek en zwoel gedoe; en ook wanneer de film voorspelbaar begint te worden, blijven hoofdrolspelers Catherine Zeta-Jones en Justin Bartha erg fijn om naar te kijken.


Eén, 23.10-0.40 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden