Klein duiveltje in de Dom-Kirche

Lewis Carroll ziet een curieus detail in een middeleeuws drieluik.

Danzig, 22 juli 1867

De rest van de dag besteedden we aan het bezichtigen van de Dom-Kirche en aan het verkennen van de rest van deze fantastische en hoogst interessante oude stad. De straten zijn nauw en bochtig, de huizen heel hoog, en bijna allemaal zijn ze bekroond met een wonderlijke ornamentele gevel, vol vreemde curves en zigzags.

De Dom-Kirche was een heel groot genoegen. We brachten 3 uur in de kerk door, en nog één boven op de toren, die een magnifiek uitzicht geeft over de oude stad, de bochten van de Mottlau en de Weichsel, en een heel stuk van de Oostzee.

In de kerk zagen we het fraaie schilderij, door Memling, van het Laatste Oordeel, een van de grootste wonderen die ik ooit gezien heb: er staan misschien wel honderden figuren op, en bijna elk gezicht is zo minutieus afgewerkt als was het een miniatuurportret; sommige van de kwade geesten geven blijk van een ongebreidelde verbeeldingskracht.

De kerk stond (hoewel ze nu Luthers is) vol altaren en altaarstukken. Bij één, waar onze Heer het kruis draagt, merkte ik een ongewoon motief op: een paal staat stevig in de grond en eindigt in een schroef die door het boveneind van het kruis gaat en aan het eind van die schroef zit een moer, die een duiveltje probeert vast te draaien, om zo de inspanning van het dragen van het kruis te vergroten.

Lewis Carroll alias Charles L. Dodgson (1832-1898). Uit Journaal van een reis naar Rusland in 1867. Vertaling Nicolaas Matsier. Hoogland & Van Klaveren; 2001.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden