Kleefkruid

Onze voortuin, ik zal de laatste zijn om het te ontkennen, is een rommeltje. In het voorjaar is hij mooi, met bloeiende bollen, longkruid, sering en bloesem van twee onbespoten appelboompjes....

Nee, dan de tuin van onze buren. De vorige buren hadden een tuintje met een terrasje, wat vaste planten en mooie struikjes. De nieuwe buren had een ander tuinidee. Rücksichtslos werd alles verwijderd, kosten noch moeite werd gespaard; er kwam nieuw zand voor het terras en het tuinpad en nieuwe aarde voor de graszoden. Loodlijntjes werden gespannen om alles recht te kunnen krijgen. Toen het lage houten hek eenmaal stond, was het duidelijk dat het ónze sering was die tot op de grond was afgesnoeid.

Dit voorjaar was het opnieuw een drukte van belang. Het gras was hoog opgeschoten. Het werd gemaaid, maar zag er steeds slechter uit. Het werd geel. 'Ze hebben het doodgespoten', zei mijn man. Ik wou het niet geloven, hun dochtertje zat in een zwembadje op het gele gras te spelen. Er werd gespit, buren kwamen helpen. Er kwamen weer loodlijntjes. Het terras werd groter. Het deurtje van het hek werd zo'n 30 centimeter verplaatst, zodat het nu aan het einde van het tuinpad opent.

Het gele gras weggeschept. Het voormalige gazon in tweeën gedeeld. En deel werd verhoogd en met aarde gevuld. Wat daar komt is nog een verrassing. De rest is geen verrassing meer: daar liggen nu dikke grintstenen. Het zwembadje van het dochtertje staat op een kleedje op het grint.

Ook aan de achterkant van de huizen verandert van alles. Schuttingen! Wij hebben een grasveld achter, met zandbak, klimrek en bessenstruiken. Onze vorige achterburen hadden een tuin met bloemen, vlinderstruiken, bramen en bomen die schaduw en beschutting boden.

Met de komst van de nieuwe achterburen gingen de bomen er uit. Waterzuipers. Van het krentenboompje, dat min of meer boven onze bessenstruiken hangt, bleef na snoeien één tak staan. En er kwam gras, schuin aflopend bij de sloot. Er kwam een vlonder, min of meer boven de sloot. Er kwam een windscherm, tegen wind en inkijk. Er kwam een zwembadje op de vlonder, wat zeg ik, een compleet zwembad!

Afgelopen zondag poedelden daar vele volwassenen en kinderen uit de hele buurt. Schlagers en smartlappen van Rooie Rinus en P. Daalemmer (Groninger cabaretiers uit de jaren zeventig) luisterden het geheel op. Bijna, bijna, verlangen wij naar de winter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden