Kledingfirma's langs de meetlat

Door openheid van zaken te geven over hun inkooppraktijken kunnen kledingmerken bijdragen aan een socialere textielindustrie.

Merken die arbeidsomstandigheden in kledingfabrieken willen verbeteren, zijn daarin succesvoller als ze open zijn over hun inkooppraktijken. En zich vervolgens laten beoordelen door een onafhankelijke partij.

Deze week las ik over een onderzoek naar de gezondheidssituatie van Cambodjaanse kledingarbeiders. Ze werken vaak in stoffige gebouwen zonder de vereiste uitrusting. Flauwvallen is er aan de orde van de dag. Met de instorting van Rana Plaza in Bangladesh lijkt een reeks van negatieve berichtgeving uit de textielindustrie in gang gezet: stakende kledingarbeiders, fatale branden, hulpkreten in Primark-jurkjes. Kledingmerken zouden alleen maar oog hebben voor snel wisselende collecties, en niet voor de naaisters die dat mogelijk maken.

Zo somber is het gelukkig niet helemaal. Er zijn ook merken die zich juist actief inzetten voor betere arbeidsomstandigheden. Bedrijven die daarin willen slagen, moeten aan een belangrijke eis voldoen: openheid van zaken geven over hun inkooppraktijken. Die kunnen een enorme invloed hebben op de levens van werknemers in kledingfabrieken. Merken moeten antwoord krijgen op de vraag: draagt de manier waarop wij ons bedrijf runnen bij aan het verbeteren van arbeidsomstandigheden? Geef ze inzicht in specifieke verbeterpunten en merken kunnen samen met fabrieken stappen zetten op weg naar een socialere kledingindustrie.

Naakt langs de meetlat dus. Zodat duidelijk wordt wat merken doen aan het verbeteren van arbeidsomstandigheden. Want fabriekcontroles alleen brengen geen duurzame veranderingen tot stand. Ook westerse kledingmerken moet de maat worden genomen: bij hoeveel fabrieken is een merk verantwoordelijk voor meer dan 10 procent van de afname? Een belangrijk gegeven, want hoe groter het aandeel van de productie van een bepaald merk in een fabriek, hoe meer invloed het heeft op de arbeidsomstandigheden.

Nog een voorbeeld: met hoeveel fabrikanten heeft een merk een relatie van ten minste vijf jaar? Langetermijnrelaties tussen fabrieken en merken zijn essentieel. Fabrieken zullen eerder investeren in verbeteringen als ze weten dat een merk er volgend seizoen ook nog is, en niet naar een goedkopere locatie is vertrokken.

Hoe gaat een merk met klachten van werknemers om? Investeert het in trainingen? Hoe probeer je als merk excessief overwerk te voorkomen? Heb je een gedegen productieplanning? Leg je met korte levertijden niet een te hoge druk op een fabriek?

Fair Wear Foundation (FWF) lanceert vandaag een nieuwe manier om haar leden (Europese kledingmerken) te controleren. Met dit nieuwe meetinstrument krijgen kledingbedrijven een gedetailleerde inkijk in hoeverre de manier waarop zij zakendoen, bijdraagt aan het verbeteren van arbeidsomstandigheden in productielanden. Ze zijn transparant over hun inkoopprocessen en worden getoetst op verschillende punten. Op basis van die scores belandt een merk in de categorie Leader, Good of Needs Improvement.

Door openheid van zaken te geven wordt het voor merken duidelijk welke specifieke acties ze kunnen nemen. Doordat elk merk ieder jaar langs de meetlat wordt gehouden, is het mogelijk groei inzichtelijk te maken en merken onderling te vergelijken.

Voor consumenten die zich niet schuldig willen voelen over de kleding die ze kopen, maar moeite hebben met het vinden van betrouwbare informatie, biedt het systeem uitkomst: meteen wordt duidelijk hoe hun favoriete FWF-merk presteert. De rapporten staan online en zijn voor iedereen toegangelijk.

Niet alle kledingbedrijven worden op deze manier beoordeeld en de invloed van goedwillende merken is vaak nog beperkt. Maar als één merk zich in een fabriek hard maakt voor het verbeteren van arbeidsomstandigheden, hebben andere klanten minder excuus om achter te blijven. Duurzame veranderingen gaan niet over één nacht ijs. Een brede toepassing van dit systeem biedt een mogelijkheid om de kledingindustrie te verbeteren.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden