Klagen is zinloos, u heeft er toch zelf mee ingestemd?

PIM BEAART

'Een muizige Belg zit in een hoekkamertje boven in een glazen kolos in Brussel te puzzelen hoe Europa er de komende eeuwen uit zou moeten gaan zien.' Veertig jaar terug was dit zinnetje wellicht de opening geweest van een sf-boekje, dat beoogde de spot te drijven met de kwetsbaarheid van democratie. Een soort boertige Nederlandse voorloper van het TransGalactisch Liftershandboek. Helaas zijn de Vogoniërs die de nieuwe democratische rondweg aanleggen niet herkenbaar groen van kleur, maar hebben zij zich in vijftig tinten grijs onder ons gemengd.

Sinds twintig jaar wordt ons valselijk voorgehouden dat de overdracht van allerhande bevoegdheden aan de EU geen grondwettelijke consequenties zou hebben. En nu is het te laat. Het ging eenvoudiger per verdrag, zo bleek. Europese verdragen gaan boven de nationale wetgeving, zo hebben onze vertegenwoordigers zich laten wijsmaken. Aldus werd stukje bij beetje onze nationale soevereiniteit ingeleverd: sluipend, stiekem. En nu zijn we op een punt aanbeland dat we bij de apparat-sjik die ons gaat herindelen beleefd moeten vragen of ons daarover ook nog enige inspraak kan worden gegund.

Deze zomer heeft de muis zich ingespannen zo geruisloos mogelijk zijn plannetjes te smeden. Redelijk succesvol, aangezien minister Rosenthal vanuit de roes van een mogelijk hernieuwd ministerschap vergat voor wie hij geacht wordt te werken. Want volgende week ligt daar dan het plan, waarvan van alle lidstaten wordt verwacht dat ze ermee instemmen. Wat onze regering tijdens de conceptie van deze plannen heeft ingebracht, zal altijd wel een raadsel blijven. Maar goed, volgende week mag er openbaar over gedelibereerd worden. Net in de najaarsvakantie! Treft dat even ongelukkig!

Voor de langslapers onder ons: de landvoogd in Brussel is er na een kleine 450 jaar dan toch in geslaagd om de Bourgondische Kreits van het Europese rijk tot volgzaamheid te bewegen. Al spreken de tolgaarders die hij zendt niet langer Spaans, toch zullen de pecunia die ons ontfutseld gaan worden op transport worden gesteld naar het Iberisch schiereiland. Vanzelfsprekend nadat de Brusselse zeef er haar plunderdeel vanaf gehaald heeft. Klagen is niet alleen zinloos, maar bovendien zult u ermee om de oren worden geslagen dat u het zelf hebt gewild. U heeft er immers mee ingestemd? Wie zwijgt, stemt toe.

Dat er intussen steeds meer reden is om te verwachten dat Rusland de komende eeuw democratischer wordt geregeerd dan Europa, is de prijs die u betaalt om nog een paar jaar te kunnen genieten van de illusie dat de verzorgingsstaat behouden bleef dankzij het euroavontuur. Tot u er achter komt dat niet alleen die verzorgingsstaat niet langer bestaat, maar tevens dat u oneindig door moet werken. Omdat na de afschaffing van de AOW uw pensioen op een stille namiddag de trein naar Brussel genomen heeft, en daar door de euro verslonden werd. Ik wens u alvast een prettige herfstvakantie.

Pim Beaart is bedrijfskundige.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden