Klaar voor de duwende Koreanen

Na races tegen Frankrijk en Polen staan de Nederlandse mannen in de finale tegenover Zuid-Korea, een formatie met een eigen stijl.

SOTSJI - De toevoeging van de ploegenachtervolging aan het olympische programma was in 2006 bedoeld om de spanning op te voeren en spektakel te bieden. Mogelijk was de achterliggende bedoeling om de kleine schaatslanden de kans te bieden grootmachten als Nederland en Verenigde Staten te verrassen.

Zo pakte het wel uit bij het debuut in Turijn, in 2006. Zo was het in Vancouver, 2010. De achtervolging bij de mannen bleek een uitstekende gelegenheid voor optimaal getrainde trio's om de favorieten te verrassen. Italië en Canada wonnen. Nederland droop tweemaal af met brons.

Vrijdag was er in de kwartfinale en halve finale van de wedstrijd geen sprake van spanning. De Nederlandse ploeg had zich nu wel goed voorbereid en verscheen in de sterkste opstelling aan de start: Sven Kramer, Koen Verweij en Jan Blokhuijsen.

Die formatie, gecoacht door bondscoach Arie Koops en TVM-trainer Gerard Kemkers, scheurde de concurrentie aan stukken. In de eerste ronde tegen het gehandicapte Frankrijk, met de zieke Alexis Contin aan boord, kon worden volstaan met een voorsprong van 9 seconden. Na vier ronden werd het 'toeren', om krachten te sparen.

In de halve finale tegen Polen, dat eerder Noorwegen uitschakelde, werd pas in de slotronde de voet van het gaspedaal gehaald. 'De benen voelden lekker. Dan wil je hard', sprak Jan Blokhuijsen. De Nederlandse kopman Sven Kramer had hem in de laatste ronde toegeroepen dat het wel iets minder mocht.

Hoe dan ook: coach Arie Koops kwam in de slotfase vingers tekort om de voorsprong van zijn hard koersende pupillen aan te geven. De voorsprong was meer dan elf vingers, 11 seconden. De Nederlanders, finishend in 3.40,79, lieten hun eigen olympische record van Vancouver 2010 lopen. De 3.39,95 is het doel voor zaterdagmiddag, als de finale tegen Zuid-Korea wordt gereden.

De Koreanen hebben van de ploegenachtervolging een nummer gemaakt. Zij rijden korter op elkaar dan de Nederlanders met hun klassieke, wijde slag. De Aziaten leggen met regelmaat de hand op de rug van de voorligger. Bij het uitkomen van de bocht duwen ze elkaar telkens op gang. De achterste man, profiterend van de windschaduw van zijn voorgangers, duwt de trein het rechte eind op.

Seung Hoon Lee, de olympisch kampioen van de 10 kilometer in Vancouver, vertelde dat hij en zijn trainers de duwtechniek bestudeerd en ontwikkeld hebben. Geen land doet het zo inventief en structureel als de Koreanen. Lee: 'Wij wachten niet zoals anderen met duwen tot iemand het contact verliest. We gebruiken het elke keer. Je kon het ons zien doen in de World Cups.'

De Nederlanders hebben overwogen om het ook op die Koreaanse manier aan te pakken. De Canadezen hadden er succes mee in de olympische finale van 2010. Koops en zijn schaatsers denken zonder die duwtjes te kunnen.

Koops: 'Het is ook riskant. Op het verkeerde moment een klein zetje en je ligt eraf. Je moet er ongelooflijk mee uitkijken. Schaatsen blijft hard gaan op een heel dun stukkie ijzer.'

De nationale ploeg, met stayer Jorrit Bergsma op de reservebank, heeft respect voor de Koreanen. Kramer: 'Ze rijden in de eerste ronde toch maar mooi 3.40, net als wij in de tweede ronde. Zij zijn erg goed.'

Het supertrio, zoals Koen Verweij de drie Nederlandse ploegenachtervolgers noemde, is favoriet voor de finale. Lee: 'Wij zullen niet verdrietig zijn als we verliezen. Nederland is zo sterk. Er staat geen druk op ons.'

Nederland reed vooral solide. Het zal zaterdag in de finale het olympisch record aanvallen. Op hoge snelheid is de concentratie beter. Slappe rondjes rijden had gekund in de eerste twee ronden van het toernooi, maar het houdt ook een zeker risico in. Verweij: 'Als je minder hard gaat schaatsen, verandert je timing. Onze basis is snel rijden. Maar het kon zeker tegen de Fransen een tandje minder.'

De nationale mannenploeg lijkt in Sotsji op het achtervolgingsnummer eindelijk naar zijn potentie uit te pakken. De individuele superioriteit is nu gebundeld in een collectieve aanpak.

In de Internationale Schaats Unie (ISU) bestaat de gedachte zelfs een gemengd nummer aan de ploegenachtervolging toe te voegen. Twee vrouwen en twee mannen zouden dan samen moeten schaatsen in een kwartet, opperde ISU-baas Ottavio Cinquanta in Amerikaanse media.

De Italiaan vergat dat er een stevig snelheidsverschil bestaat tussen mannen en vrouwen. Het zal vooral heel veel duwen door mannen worden om de snelheid van de vrouwen te bevorderen. Arie Koops zei dat een estafette met duw (zoals shorttrack) of met een stok (als in atletiek) een betere optie zou zijn in al deze nieuwlichterij.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden