Kitscherige ode aan glorietijd

Varieté. Het woord klinkt al belegen. Maar in Berlijn is een heel theater voor het genre ingeruimd, bogend op een oude reputatie....

Philippe Remarque

In de foyer van het Wintergarten-theater aan de Potsdamer Strasse worden we meteen in de goede sfeer gebracht. Hier kan niemand ontgaan dat hij een tempel van jaren twintig-vermaak betreedt. Een meisje in rode frak en kousen verkoopt blikken snuisterijen en hartjes met een flikkerlicht vanuit een ouderwets draagtafeltje voor haar buik. Een potsenmaker met Wintergarten-uniform aan doet goocheltrucs en fotografeert de gasten.

De foyer is een ouderwets-romantische droom van rood pluche en klatergoud, gebouwd in 1993. Allemaal nep dus, maar wel met traditie. De Wintergarten is immers de late opvolger van het legendarische varieté-theater van dezelfde naam aan de Friedrichstrasse, waar voor de oorlog de acrobaten 'die drei Codonas' hun drievoudige salto deden, Rastelli jongleerde en Houdini ontsnapte.

Een krachtig verlangen naar die vermeende glorietijd, toen Berlijn 'vermaakshoofdstad van Europa' was, doet zich in de huidige stad voelen. Aan deze Berlijn-nostalgie brengt de Wintergarten een onbeschaamd kitscherige ode. Niet voor niets is dit het vaste podium van Max Raabe, de stijlvaste zanger van jaren dertig-chansons.

In de zaal flonkert een sterrenhemel in zwart fluweel en bedienen obers geruisloos aan de tafeltjes. Dat is fijn, want als je erbij mag drinken worden voorstellingen vanzelf vijftig procent leuker. Je kunt voor aanvang eten bestellen, dat in de pauze wordt opgediend. De lamsmedaillons zijn van behoorlijke kwaliteit.

Als het orkestje begint te spelen en bij de aankondiging van de acts Svetlana-Kontorsion te lezen staat, voelt zelfs de scepticus een zweem van romantiek. Acrobaten en koorddansers nemen bezit van het podium. Even bevangt ons de vrees dat we vastzitten aan een avond van belegen circus-acts. Maar al snel wordt duidelijk: jongleren en touw-acrobatiek kan ook heel goéd worden gedaan, en dan is het op zijn minst vermakelijk om naar te kijken.

Onder de artiesten zijn veel Oekraieners en Russen. 'Daar zijn tenminste nog echt goede circusopleidingen', zegt een Duitse vrouw naast ons met spijt in haar stem.

De stoïcijns komische goochelaar Voronin, een bleke verschijning in rok, bedrijft intussen op het podium een grondige deconstructie van het goochelaarsmétier. Met Slavisch gevoel voor absurdisme laat hij zijn acts verkeerd lopen. En aan het einde van de voorstelling moeten we zelfs lachen om de melige, maar verbeten strijd die de Belgische beroepsidioot Jan van Dyke voert met viool en microfoonstandaard.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden