Kinderopvang op een boerderij: twee vliegen in een klap

Hand in hand lopen twintig 2- en 3-jarigen langs de stallen met kalveren, stampend in plassen en koeienvlaaien. 'Hier lopen de koeien altijd', zegt Daniëlle tegen haar buurvrouw....

Om elf uur gaan in kinderdagverblijf De Boerderij in Weesp twintig jasjes aan en twintig paar laarsjes. Kinderen die nog niet lopen, worden in de bolderkar gezet. Als de boer op zijn tractor voorbij is, kan het grote hek open en loopt de groep naar het weggetje tussen de weilanden. Daar mogen de kinderen rennen.

In Weesp hebben twee partijen elkaar gevonden: de kinderopvang en de boer. Een groeiend aantal boeren redt het niet met het boerenbedrijf alleen. Daarom beginnen steeds meer agrariërs met nevenactiviteiten als agrotoerisme, opvang van gestresste managers of zoals hier: een kindercentrum.

Dit soort ceatieve oplossingen is hard nodig, want de vraag naar opvangplaatsen voor kinderen stijgt de laatste tien jaar gestaag. Uitbreiding stuit op twee problemen: gebrek aan personeel en geschikte locaties. Behalve oude scholen en buurthuizen zie je ook steeds meer verlaten villa's, winkelpanden en andere bijzondere plekken als kindercentrum, bijvoorbeeld de voormalige ontvangstruimte van Hoogovens.

Naast bijzondere plekken zijn er ook steeds meer 'bijzondere' ondernemers die kinderopvang erbij doen.

In Wijk en Aalburg bezochten de kinderen van 't Spektakel regelmatig demente bejaarden van zorgcentrum Wijkestein. De ouderen leefden enorm op van het bezoek en de directeur was zo enthousiast, dat hij 't Spektakel vroeg een groep te openen in het centrum.

Dansschoolhouder Hans Hendriks in Roermond zag zijn klandizie teruglopen en besloot zijn werkzaamheden uit te breiden met een kindercentrum.

Kinderopvang als tweede of derde activiteit is iets anders dan een bedrijfscrèche. Daarvan komen er juist steeds minder omdat een crèche beginnen en aanhouden in de loop van de jaren door de regelgeving steeds ingewikkelder is geworden. De bijzondere ondernemers gaat het meestal om de wederzijdse bevruchting. Dat was ook de opzet van Willy Verwey, boerin en directeur van de boerderijcrèche in Weesp.

Verwey: 'Ik zat in de verpleging, maar mijn ridder kwam op een koe. In het begin werkte ik nog wel in het ziekenhuis, ook veel met kinderen, maar buitenshuis werken is moeilijk voor een boerin, want je bent nooit klaar. Daarom ben ik in 1994 het kinderdagverblijf begonnen met een groep en een gedoogvergunning van de gemeente.' Het ging Verweij niet om het geld, maar intussen boert ze goed; naast het huis staan de contouren van de uitbreiding.

Er zijn in Nederland vier boerderijcrèches en als het aan de opvang en de boeren ligt, worden dat er snel meer. Werkgeversorganisatie VOG en landbouworganisatie LTO zijn bezig met een gezamenlijk project. In het najaar houden weer andere organisaties in Zuid-Holland bijeenkomsten en cursussen over gastouderschap en kinderopvang voor agrariërs.

Verweij spreekt regelmatig op zulke bijeenkomsten, want als boer of boerin een crèche opzetten, doe je niet zomaar. 'Zodra je nevenactiviteiten ontplooit, moet je voldoen aan de hinderwet en een milieuvergunning hebben. De bestemming van je grond moet deels worden gewijzigd en in verband met calamiteiten als mond- en klauwzeer moeten er twee uitritten zijn.

'Het is ook belangrijk dat ieder zijn werk kan doen. Als Dick met zijn trekker rijdt, moet hij niet op kinderen hoeven letten. Omgekeerd moeten de kinderen de lammetjes kunnen aaien. Daarom hebben we duidelijke afspraken: de kinderen gaan elke dag om elf uur naar buiten.'

Bij de weilanden waarschuwt leidster Esther: 'Niet aan het draadje komen, dan krijg je prikkels in je handje.' 'Schrikkeldraad', weet Jacob. Na een kwartier gaat het rennend en plassenstampend weer terug. Aimé valt en huilt hartverscheurend om haar vieze handen.

Terug achter het grote hek lopen de kinderen met Esther mee langs het kippenhok naar de melktank, drinken halen voor de lunch. 'Koeienmelk is dat toch?' vraagt Leon. 'Koeienmelk,' beaamt Esther.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden