Kinderopvang, eindelijk op zijn Nederlands

Nu de kinderopvang duurder is en het gebruik ervan gedaald, werken vrouwen toch nauwelijks minder. Gelukkig. Wel is het irritant dat ouders zich in steeds mallere bochten moeten wringen om te kunnen werken. Zie ze worstelen met roosters vol voordeliger oppas, buren, grootouders, nanny of au pair. Minister Asscher bekijkt de problemen, maar kon in de Kamer (7 maart), 'nog niks beloven'.


Waarom kan een land de kinderopvang niet zo regelen dat die net zo gewoon wordt als de vroegere thuisblijfmoeder? Niet-werkende vrouwen willen we niet, massaal thuisblijvende vaders zijn een illusie. Dus aan de bak voor een collectieve én goede voorziening.


Waarom maken werkende ouders geen vuist: wij willen betaalbare opvang! Makkelijk leusje. Maar collectieve actie past niet meer bij het geloof in de allerindividueelste zelfredzaamheid. En misschien wíllen Nederlandse ouders deep down geen zorgeloze overheidsvoorziening. 'De beste opvoeders zijn toch de ouders zelf', beweerde 8 maart een bakfietsmoeder in deze krant.


Waar of niet waar, als zij een breed gevoelen weergeeft, wat ik denk, moet er een model komen dat bij de Nederlandse cultuur past - we kunnen een eindeloze pedagogische veldslag voeren wat voor een kind het beste is en daarbij het Scandinavische model bejubelen of weghonen, het werkt niet. Nederlanders hebben zo hun eigen opvattingen over de ideale opvoeding.


Dus stel ik voor, en misschien leest minister Asscher mee: voortaan mogen alle opvoeders vanaf 16.00 uur weg van hun werkplek. Weg smoezen om eerder weg te glippen, niks thuis werken om de kinderen op tijd in bed te krijgen; ze hoeven zich niet meer te schamen voor gebrek aan ambitie of collegialiteit. Er komt een regeling. Een die verder gaat dan wat nu praktijk is: 85 procent van de ouders brengt het grut om 8.41 uur en haalt het op om 17.15 uur.


Er is een prijs: hun urencontract gaat omlaag of opvoeders gaan in plaats van drie (of vier) lange dagen straks vier (of vijf) kortere dagen werken. Niet-opvoeders zijn het haasje, zij moeten blijven. (En maken lekker carrière!) Mogelijk gaat het inkomen iets omlaag, maar de kosten voor opvang ook. De winst: Nederlandse ouders zitten om zes uur weer rustig aan tafel, zonder kinderen die strontvervelend zijn van te laat eten en te laat naar bed.


Kan het niet? Toen de oogst het vergde, was de vakantie lang. Waar een wil is, is een weg. Ook bij crisis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden