Kinderkrant blaakt van optimisme

Het motief van Volkert van der G. om Pim Fortuyn te vermoorden is niet eerder zo helder omschreven als in Kidsweek, de 'Weekkrant voor jonge mensen': 'Van der G....

Kidsweek wil orde in de chaos scheppen. Volgens uitgever Roland Pelle dreigen ook kinderen te bezwijken onder informatie & overlast. Zijn krant dient te voorkomen dat jongeren (11-14) zich van het wereldnieuws afkeren en in hun eigen schulp kruipen. Voor 50 euro per jaar worden ze wekelijks bijgepraat.

Het proefnummer ziet er veelbelovend uit. Het kleurrijke tabloid is maar liefst 24 pagina's dik en telt relatief veel afbeeldingen en weinig tekst. Pelle heeft zich laten inspireren door internet. 'De krant moet een toegankelijk overzicht bieden, en verder vooral veel doorverwijzen.'

De onderwerpen zijn gerangschikt onder vijf kopjes: Mijn Wereld, met daarin vooral aandacht voor de oorlog, Mijn Land (Volkert van der G. en de formatie), Mijn Kring (wetenschap, dieren en brieven), Mijn Lijf (een recept, sport en kleding) en Mijn Lol (leuke internetsites, Harry Potter en computerspelletjes).

De laatste Nederlandse kinderkrant, Primeur, ging in 1998 ter ziele. Pelle is niettemin optimistisch. Het eerste echte nummer verschijnt op 19 april in een oplage van 35 duizend. Hij heeft één belangrijke les geleerd van Primeurhoofdredacteur Aukje Holtrop. 'De krant moet absoluut voor kinderen zijn en geen afgeleide van de grotemensenkrant.'

De foto op de voorpagina zet meteen de toon. Geen stoere Amerikaanse soldaat die zich ontfermt over een paar zielige Iraakse kinderen, maar een Iraaks kind dat krijgsgevangenen van sigaretten voorziet. De moraal: niet kinderen, maar - die zielige verslaafde - volwassenen hebben hulp, bescherming en medelijden nodig. Het blad blaakt van optimisme. 'Als wij genoeg geld bij elkaar krijgen, is het Bosorif (in Kenia) gered.'

Soms speelt de krant een liefdevolle vader of moeder - zij moeten tenslotte voor het abonnement betalen. Stel grote aankopen zoveel mogelijk uit, staat te lezen in Mijn Kring. 'Misschien bedenk je dan dat je het toch niet zo hard nodig hebt.' Zelfs de advertenties zetten niet aan tot ongezond gedrag of spilzucht. De Sodaclub legt uit hoe je zelf suikerarme frisdank kunt maken en E-on mag vertellen wat energie is.

Prangende kwesties worden van alle onnodige ballast ontdaan. 'In Bagdad wonen 6 miljoen mensen. Veel van hen zijn erg boos op de Amerikanen. (. . .) Toch zijn de meesten vooral erg bang. Bang voor Saddam en bang voor de raketten. Zij zitten letterlijk tussen twee vuren.'

Vaak ligt de nadruk op meningsvorming. Wat moeten wij kinderen van het gedrag van die gekke volwassenen denken? Spreekt Margarita de waarheid? Waarom moeten wij eigenlijk bang zijn voor Irak? Eenduidige antwoorden worden niet gegeven. Twijfel je over de oorlog in Irak? Blijf twijfelen. Een aangenaam geluid te midden van al die grote mensen die ingewikkelde gedachteconstructies optuigen om maar voor of tegen te kunnen zijn.

Zelfs in de rubriek Kijk op de week - het hoofdredactioneel commentaar -, wordt geen stelling genomen. De laatste regels luiden: 'Moeilijk hoor. Misschien dat we pas na de oorlog zullen weten of het goed is geweest.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden