NIEUWSxinjiang

Kinderen van opgesloten ouders Xinjiang in internaten onderworpen aan assimilatiepolitiek

De Chinese overheid voert een systematisch beleid om kinderen van in Xinjiang opgesloten ouders in internaten of weeshuizen te plaatsen, waar zij onderworpen worden aan een assimilatiepolitiek. In Xinjiang verbleven in 2019 ruim 880 duizend kinderen in internaten, 76 procent meer dan in 2017. Het gaat vooral om kinderen van geïnterneerde ouders. Dat blijkt uit een rapport van datawetenschapper Adrian Zenz.

Oeigoerse kinderen spelen voor de deur van een moskee in Kashgar in de Chinese provincie Xinjiang.Beeld Getty Images

Eerder werd al bekend dat kinderen van in Xinjiang opgesloten ouders vaak uit huis worden geplaatst, maar het is voor het eerst dat aangetoond wordt dat dit op zo’n grote schaal gebeurt. Zenz, die al jaren de situatie in Xinjiang bestudeert, baseert zijn rapport op duizenden overheidsdocumenten. Het is voor journalisten moeilijk de bevindingen ter plaatse te verifiëren, aangezien zij niet vrij in de regio kunnen reizen en met bronnen kunnen spreken.

Zenz zegt in de documenten een patroon te zien, waarbij kinderen met één opgesloten ouder naar internaten worden gestuurd, en kinderen met twee opgesloten ouders naar internaten of weeshuizen. Zij worden uit hun familie-omgeving losgemaakt, mogen hun moedertaal niet meer spreken, en worden geleerd om ‘het moederland lief te hebben’, aldus een overheidsdocument. Volgens Zenz zijn de internaten en weeshuizen ‘een werktuig voor assimilatie’.

Heropvoedingskampen

De Chinese autonome regio Xinjiang, waar de helft van de bevolking van Oeigoerse of andere islamitische afkomst is, was jarenlang het toneel van etnische spanningen en terreuraanslagen. Om daar een eind aan te maken, stuurt de Chinese overheid sinds 2016 steeds meer Oeigoeren en leden van andere minderheden naar heropvoedingskampen, die het zelf trainingscentra noemt. Volgens het VN-Comité voor de Uitbanning van Rassendiscriminatie zijn de afgelopen jaren minstens 1 miljoen mensen opgesloten.

In diezelfde periode is in Xinjiang ook het aantal kinderen in internaten en weeshuizen enorm toegenomen, en zijn in scholen massaal slaapzalen bijgebouwd. Tussen 2018 en 2020 is 800.000 vierkante meter extra slaapruimte gecreëerd, in 177 scholen. Veel van de internaten zijn zwaar beveiligd, en leerlingen ‘leven en studeren er onder het waakzame oog van een gesofisticeerd hightech surveillance-apparaat’, aldus Zenz.

Een jongetje in Kashgar.Beeld Getty Images

De Chinese overheid ziet internaten als een geschikte vorm van opvang voor ‘kinderen in moeilijke omstandigheden’, onder wie ook achtergebleven kinderen van arbeidsmigranten of kinderen uit arme gezinnen. Maar in Xinjiang vallen ook kinderen van in heropvoedingskampen opgesloten ouders daaronder. Van alle schoolplichtige kinderen in Xinjiang zit 30 procent op internaat. In andere arme gebieden in China is dat 15 procent.

In de overheidsdocumenten wordt een onderscheid gemaakt tussen ‘enkel behoeftige kinderen’ (één ouder opgesloten) en ‘dubbel behoeftige kinderen’ (twee ouders opgesloten). De eerste groep zit vooral op internaat, de tweede groep vooral in weeshuizen. In sommige gevallen worden baby’s van 1 jaar al uit huis geplaatst, vanaf de vierde graad (10-11 jaar) is het zelfs verplicht. In het district Yarkand bevindt 92 procent van de kinderen van opgesloten ouders vanaf de vierde graad zich in een vorm van staatsopvang.

Overladen met propaganda

In de internaten worden de leerlingen bijna uitsluitend in het Mandarijn onderwezen en dagelijks overladen met politieke propaganda. De kinderen worden aangemoedigd brieven te schrijven of korte video’s op te nemen voor hun ouders in detentie. Volgens een ex-gedetineerde in The Economist mogen ouders in heropvoedingskampen bij goed gedrag videochatten met hun kinderen, maar moeten zij zich tijdens zo’n gesprek positief uitlaten over hun detentie.

Volgens Zenz toont de systematische uithuisplaatsing van kinderen in Xinjiang dat Beijing ‘zijn strategie om opstandige minderheden te onderwerpen aan het verschuiven is, van internering naar mechanismen van langdurige sociale controle. Door kinderen van hun ouders af te scheiden en zichzelf tot primaire ouder te maken, beweegt de staat naar een cruciale fase van zijn dwingende project van social re-engineering in de regio.’

Lees ook

Australische denktank: China bouwt nog altijd nieuwe interneringskampen voor Oeigoeren
China heeft in de laatste drie jaar 380 interneringskampen voor Oeigoeren gebouwd in de noordwestelijke regio Xinjiang, stelt de Australische denktank Australian Strategic Policy Institute (ASPI). Dat zijn er meer dan tot nu toe werd aangenomen. Ook zijn er nog altijd kampen in aanbouw.

Zolang het Westen ‘blaft maar niet bijt’ kan China ongestoord zijn gang gaan
De veiligheidswet in Hongkong, de Oeigoerse kampen in Xinjiang, de handelsoorlogen: zowel politiek als economische volgt China halsstarrig zijn eigen weg. Wat kan het Westen doen om het Chinese regime een halt toe te roepen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden