'Kinderen hier doen wat ze willen'

Het Unicef-rapport klopt, zeggen de leerlingen van de International School: Nederlandse kinderen zitten het lekkerst in hun vel. Zouden ze zelf liever ook Nederlands willen zijn?

AMSTELVEEN - 'Nederlandse kinderen spelen altijd buiten.' 'Nederlandse kinderen mogen zonder ouders naar school fietsen.' 'Nederlandse kinderen durven direct te zijn, en soms brutaal.' 'Nederlandse kinderen zijn vrienden met iedereen in hun klas.' En, niet onbelangrijk, 'Nederlandse kinderen hebben het minste huiswerk van alle landen'.


Nederlandse kinderen zijn de gelukkigste kinderen ter wereld, jubelden de media woensdag naar aanleiding van een groot Unicef-onderzoek naar kinderwelzijn in 29 ontwikkelde landen. Het onderzoek vergeleek de landen op vijf variabelen: materieel welbevinden, gezondheid en veiligheid, onderwijs, gedrag en woonomgeving.


Eden Tweedie (11), Sophie Canavan (11), Lucia Conde (10) en Margot Conde (12) zijn niet verbaasd over die uitkomst. De vier meisjes zitten, de benen wiebelend onder tafel, in de 'dining hall' van hun school, de International School Amsterdam, een on-Nederlands groot schoolgebouw tussen de flats van Amstelveen.


Hun kijk op Nederland is die van een trekvogel. Ze wonen er een paar jaar en vliegen dan weer verder, in het kielzog van hun expatouders, op naar de volgende halte. Maar ze zijn opmerkzaam genoeg om het geluk van hun Nederlandse leeftijdgenoten al buitenspelend te hebben opgemerkt.


En ze weten waarom: 'Vrijheid.' Als Margot, half Venezolaans, half Brits, het zegt, knikken de anderen heftig. Haar zusje Lucia valt bij: 'In Istanbul zag je nauwelijks jonge kinderen buiten.' Eden, geboren op de Seychellen, woonde tot voor kort in Portugal. 'Daar zaten kinderen vooral huiswerk te maken. En als ze buiten speelden, deden ze ouderwetse dingen als touwtje springen. In Nederland lijkt het of kinderen altijd doen wat ze willen.'


Sophie, half Nederlands half Amerikaans, plukt peinzend aan haar wollen vestje. 'Op mijn school in Cambodja zaten veel Nederlandse kinderen. Ze hadden de meeste vrienden van iedereen. Daarom waren ze gelukkig.' Eden denkt te weten waarom. 'Ze lopen gewoon op iedereen af en zeggen: hey.' Margot trekt een conclusie: 'Nederlandse kinderen zijn supersociaal.'


Materiële welvaart speelt maar een kleine rol, vinden de meisjes. 'De kinderen hier hebben alles wat ze nodig hebben maar niet superveel ofzo', zegt Lucia. 'Je wordt toch niet echt gelukkiger van het nieuwste model telefoon?'


Ook Ruut Veenhoven, geluksdeskundige aan de Erasmus Universiteit, beaamt dat Nederlandse kinderen tot de gelukkigste in de wereld behoren. 'Maar niet aan de hand van dit onderzoek.' Aan het gejuich over dit rapport ligt volgens Veenhoven een semantisch misverstand ten grondslag, of gewoon een vertaalfout. Unicef mat 'well-being'. Dat betekent, letterlijk, welzijn. En is niet hetzelfde als geluk.


'Geluk is gebaseerd op subjectieve beleving, dit onderzoek meet welzijn aan de hand van standaarden waarvan ze bij Unicef hebben bedacht dat die gezond zijn voor mensen', zegt Veenhoven. Maar met de observaties van de meisjes is hij het eens: 'De Nederlandse opvoeding is vergeleken met die in andere landen heel autonoom en vrij.'


Of de meisjes liever Nederlands willen zijn? Ze schudden alle vier nee. Zelf zijn ze immers ook gelukkig. En bovendien, blijkt na veel gesputter, hebben Nederlandse kinderen ook een schaduwzijde. 'Soms zijn ze een beetje grof', zegt Margot. 'Ze zeggen wat ze vinden. Ook als dat stom is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden