Kinderbijslag

ONDER aanvoering van de VVD tekent zich in de Tweede Kamer een meerderheid af die in de kinderbijslag het woonlandbeginsel wil introduceren....

Het probleem is niet van recente datum. Al vaker bleek dat sommige buitenlandse werknemers kinderbijslag toucheerden voor kinderen die niet bleken te bestaan. Het spreekt vanzelf dat zulke fraudeurs moeten worden opgespoord en bestraft, maar introductie van het woonlandbeginsel heeft met effectieve fraudebestrijding niets te maken. Uitkeringsfraude blijft uitkeringsfraude, ook als het om lagere bedragen gaat.

Dat neemt niet weg dat er andere legitieme argumenten voor het woonlandbeginsel kunnen zijn. Omdat de kosten van levensonderhoud in landen als Turkije en Marokko lager zijn dan in West-Europa gingen landen als België, Frankrijk en Duitsland al lang geleden tot differentiatie van de kinderbijslag over. Ook in Nederland heeft het voorstel eerder op de agenda gestaan. Maar telkens ging het op het laatste moment niet door. In 1983 vanwege bezwaren van de Kamer, in 1989 zag het tweede kabinet Lubbers er vanaf omdat het 'onbedoelde effecten' vreesde. Toen het woonlandbeginsel in Duitsland werd ingevoerd, leidde dat tot een sterke toename van de gezinshereniging en was de overheid op de keper beschouwd nauwelijks goedkoper uit.

Er zijn nog andere bezwaren. Waarom wel een woonlandbeginsel voor de kinderbijslag en niet voor de AOW, de WAO en andere uitkeringen die ook in het buitenland mogen worden betaald? Een rechtvaardige toepassing van het woonlandbeginsel is bovendien moeilijk voorstelbaar als de kinderbijslag niet ook omhóóg gaat voor landen waar de kosten van levensonderhoud hoger zijn. Zo'n stelsel gaat natuurlijk met veel bureaucratische rompslomp gepaard en zou ook wel eens erg kostbaar kunnen zijn.

Telkens als het woonlandbeginsel werd uitgewerkt, kwam er een stelsel uit de bus dat vooral Turken, Marokkanen en andere mensen uit arme landen trof. Binnen de grenzen van Europa stuitte toepassing van het woonlandbeginsel op verdragsrechtelijke bezwaren en voor diplomaten en ontwikkelingswerkers werden uitzonderingsbepalingen gemaakt.

Het gevolg was dat allochtone Nederlanders het gevoel kregen tweederangsburgers te zijn. En niet ten onrechte. Zij betalen evenveel belasting en premie als anderen, maar krijgen er van de overheid minder voor terug. In de praktijk werkt het woonlandbeginsel zo discriminatie in de hand. Het VVD-voorstel kan maar beter in een bureaula verdwijnen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden