Kil compendium van haantjesgedrag

Wie de grootste auto heeft, is de baas. Nee, wie de afstandsbediening vasthoudt, het snelst zijn whisky op heeft, met de mooiste gsm belt of het pistool op de ander mag richten, díe is de baas....

Op zulk haantjesgedrag loopt Kenneth Branaghs onderkoelde thriller Sleuth uit, zodra B-acteur Tindle (Law) het domein betreedt van thrillerauteur Wyke (Caine). Tindle’s bedoelingen lijken helder: hij is er vandoor gegaan met Wyke’s vrouw Maggie, en wil de schrijver tot een scheiding overhalen. Wyke stemt toe, mits Tindle inbreekt en Maggie’s juwelen steelt; dat levert Wyke het verzekeringsgeld op en Tindle zowel de vrouw als de juwelen.

Een snood plan om Tindle erin te luizen, natuurlijk. Maar misschien ook niet. De mannen vertroebelen hun verhouding met allerlei verwikkelingen, vermommingen en variaties op hetzelfde kat- en muisspel. Wie is nou écht de baas? Zitten er losse flodders in dat pistool? Jagen die mannen stiekem vooral op elkaar?

Doet er niet toe. Het machismo van de uiterst onsympathieke hoofdpersonages telt zwaarder dan de inzet van hun confrontatie. Branagh en scenarist Harold Pinter hebben Anthony Schaffers toneelstuk en Joseph L. Mankiewicz’ verfilming uit 1972 (met Caine in de rol van Tindle) geremixed tot een kil compendium van modern mannelijk machtsvertoon. Wyke’s landhuis is een typisch paleis voor arrogante rijkaards: van lamp tot lift op afstand bediend, verkleurend van lijkenhuisgroen tot zwembadblauw, behangen met bewakingscamera’s, ingericht als expositie van zielloze kunst. Maar wie niet met pistool of afstandsbediening zwaait, die kan nog altijd opscheppen dat hij mevrouw de beste seks bezorgt.

Een-nul voor Tindle, in een gevecht dat alsmaar meer gaat vervelen.

De grootste haantjes zijn Pinter en Branagh zelf. Nobelprijswinnaar Pinter laat zijn spierballen rollen met driedubbelzinnige en aalgladde dialogen. Branagh pronkt met patserige shots door whiskyglazen, excentrieke uitsnedes (een hele dialoog gefilmd op buikhoogte) en spitsvondige spiegeleffecten. Het leidt allemaal nergens toe in deze nare film, die je net zo koud achterlaat als hij wordt geserveerd. KT

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden