Kijkplezier

Eerst hoorde ik een Kamerlid, zichtbaar mediagetraind, zonder blikken of blozen zeggen: 'Dat is een vraag die we inderdaad serieus op een rijtje moeten zetten.'..

JAN BLOKKER

RIJKE week, qua televisie.

Vergeten wie het was. Van Gijzel? Rehwinkel? Partij van de Arbeid in ieder geval - Adelmundtaal zal ik maar zeggen.

Toen kwam Schiphol weer eens langs, dus de act voor twee heren en een dame.

Eerst de tante Zanik van Verkeer en Waterstaat. Toen de oom-burgemeester-in-oorlogstijd van Milieu. En ten slotte Duyvendak.

Zouden we die ooit kwijt kunnen raken?

Van Netelenbos en Pronk mag je aannemen dat die op een dag verdwenen of op z'n minst vervangen zijn (Pronk op Landbouw, hoop ik zelf nog mee te maken), maar Wijnand zal blijven, daar helpt geen lief moedertje tegen.

Wat zou die jongen ook anders moeten? Avondmulo protesteren gedaan, dus al krijgen we straks een kabinet van GroenLinks, Socialistische Partij, geherprofileerde D66'ers en twee dissidenten uit de PvdA (Rick van der Ploeg, Gezondheidszorg en Pronk, Cultuur), dat alle luchtvaart opheft - dan zal Duyvendak als de vleesgeworden verongelijktheid elke dag van Onbijt-TV tot NOVA de verontwaardiging vertolken van al die Nederlanders die niet eens meer naar Rhodos of Alicante mogen vliegen.

Volgende dag: een mevrouw van VluchtelingenWerk heeft onder valse voorwendselen 123 onschuldige Bosniërs naar de camera's bij Nijmegen gelokt, om 'een signaal af te geven'.

Dat zijn zoals bekend de ergsten.

Uit naam van de varkens bij Ivo Niehe gaan zitten is erg. 'Je verantwoordelijkheid nemen' lijkt me ook kwalijk. Rustig op een zeilboot gaan zitten, terwijl je weet dat je op Justitie geen enkele ambtenaar alleen kunt laten met de kleine kas: ook een doodzonde. Maar het allerergste is inderdaad een signaal afgeven.

Je zag het ook een beetje aan de mevrouw die al die journalisten te woord stond, met al die asielzoekende sukkels op de achtergrond.

Duyvendakogen.

Ze had er ook met geluidgehinderde bewoners van Zwanenburg kunnen staan. Of met getraumatiseerde Dutchbatters uit Srebrenica. Of met zieke overlevenden van de Bijlmerramp. Of met slachtoffers van de onderwijsvernieuwingen van Ritzen. Het deed er niet toe, ze kwam een signaal afgeven.

De volgende keer pakt ze een mitrailleur uit haar hulpverlenershandtas en schiet ze al die 123 vluchtelingen overhoop. Dan zullen ze eindelijk wakker worden in Den Haag.

Een heel nette mevrouw zag ik gisteren ten slotte de aandacht vragen voor een morgen te houden congres waarop 'seksueel misbruik in pastorale relaties' aan de orde wordt gesteld.

Ze schetste zeer decent de situatie waarin een door haar man bedrogen en vervolgens verlaten jonge vrouw geestelijke bijstand komt vragen aan een herder (dominee of pastoor) - 'en dan is het op zichzelf misschien nog normaal dat de pastor in het gesprek een vriendschappelijke hand op haar schouder legt, maar hij moet beseffen dat zij zich in een kwetsbare positie bevindt, dus hij moet zijn grenzen kennen.'

'Kent hij zijn grenzen?', vroeg de interviewer likkebaardend.

'Helaas niet altijd', zei de mevrouw.

Wist u dat?

Wist u dat het zelfs onder pastores voorkomt?

Natuurlijk wist u dat - u denkt toch niet dat het pas bij de Riagg is uitgevonden?

Ik sloeg er mijn Boccaccio nog eens op na, en allicht: in de Decamerone wemelt het van priesters die hun biechtelingetjes wijsmaken hoe de Duivel het best uitgedreven kan worden, waarna ze samen 'het spel met de twee ruggen' spelen, en de devotie tot beider tevredenheid blijkt teruggekeerd zodra de kwade sappen het lichaam hebben verlaten.

Veertiende eeuw.

Dus ik vroeg me af: hebben we zeshonderd jaar later dan alle godsvertrouwen verloren, en moet daar dat congres niet over gaan?

Evenzogoed een week vol kijkplezier.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden