Column

Kijk toch uit met die feiten

Al die migratiedeskundigen wijzen maar in één richting: meer migranten opnemen.

Martin Sommer
Zij gaan heus niet terug... Beeld ap
Zij gaan heus niet terug...Beeld ap

Ik sprak eens een tobberige journalist uit de voormalige DDR. Hij had op school Argumentieren durch Tatsachen geleerd. Argumenteren met feiten. Zo gaat het nog steeds, feiten spreken nu eenmaal niet voor zich. Ook in het asieldebat wordt een verbeten gevecht gevoerd om het bezit van de feiten. Wens en werkelijkheid lopen onontwarbaar door elkaar. Laten we een paar migratiedeskundige feiten onder de loep nemen, die ons allemaal in één richting duwen: meer migranten opnemen.

1) Het aantal vluchtelingen wordt sterk overdreven.

Staatssecretaris Dijkhoff kreeg er deze week van langs omdat hij alarm sloeg. Wekelijks komen er 1.700, voornamelijk Syrische, vluchtelingen bij. Dat zegt niks, aldus critici. Vorig jaar riep voorganger Teeven dat het aantal vluchtelingen wel 65.000 kon worden. Dat was na een golf Eritreeërs, maar daarna zakte het aantal in. Alarm om niets, vonden de critici.

Wat gebeurde er? De Eritreeërs kwamen georganiseerd naar Nederland, op door de maffia uitgestippelde routes. Toen er arrestaties vielen, weken ze uit naar Oostenrijk of Duitsland. De stroom ging dus elders gewoon door en nu zijn ze ook weer in Nederland. Relativering van het aantal gaat meestal samen met verwijzing naar de jaren negentig. Vergeleken met toen stelt het nu allemaal weinig voor, zegt men. Intussen verwacht Duitsland een Allzeitrekord en een verdubbeling van het topjaar 1994. Zou dat ook weer sterk overdreven zijn?

2) De impact wordt overdreven; van ontwrichting is geen sprake.

Migratiehistoricus Leo Lucassen berekende dat het aantal asielaanvragen jaarlijks slechts anderhalf promille bedraagt op de Nederlandse bevolking. Omgerekend 9 mensen erbij in zijn Limburgse geboortedorp Meijel. Zouden die negen het dorp ontwrichten? Dat is een handige, contextloze uitspraak. De realiteit is dat die negen asielzoekers nu juist níét in Meijel komen wonen. Wie geen migratiekundige is, redeneert anders en ziet dat bijna 40 procent van Amsterdam en Rotterdam inmiddels van niet-westerse komaf is. In het onderwijs is dat 50 procent. Als gevolg daarvan is de vrijheid van onderwijs, een kernwaarde, feitelijk afgeschaft.

De asielcentra zitten tjokvol en er zijn veel te weinig huizen voor vluchtelingen. Vóór eind dit jaar moeten er nog twintigduizend huizen gevonden worden. Woningkoepel Aedes luidde vorig jaar al de noodklok. Utrecht liep toen 270 woningen voor statushouders achter. Vaak zijn ze onder de 23 jaar, aldus gemeenteambtenaar Jan Braat. Om in aanmerking te komen voor huurtoeslag moeten ze een woning toegewezen krijgen van maximaal 375 euro per maand. Daar zijn er maar weinig van. Tegelijk staat de gewone Utrechtse woningzoekende acht tot negen jaar op de wachtlijst. Jan Braat: 'Als deze trend doorgaat, verlies je draagvlak.'

Dijkhoff kreeg op zijn kop... Beeld anp
Dijkhoff kreeg op zijn kop...Beeld anp

3) Ze gaan heus allemaal terug.

Vraag een willekeurige migrant of hij teruggaat. Hij zal ja zeggen, heimwee bestaat. Migratiekundige Henk van Houtum wijst op de Spanjaarden en Italianen die kwamen werken en weer vertrokken. Was dat vanwege de open grenzen? Nee, dat was toen de welvaartskloof tussen daar en hier kleiner werd. Marokkanen, Turken, Syriërs en Eritreeërs laten hun familie overkomen. Zij blijven. Tijdelijk asiel is een illusie, schreef de dit jaar overleden vluchtelingenexpert Peter van Krieken. Hij wees op de vluchtelingen uit Kosovo die eind vorige eeuw werden toegelaten. Wanhopig is geprobeerd ze te laten terugkeren. Zolang het verschil in welvaart, vrijheid en voorzieningen zo groot blijft, hebben migranten geen enkele aanleiding weer hun biezen te pakken. Van Krieken: 'Als we de Syriërs hiernaartoe halen, zitten we eraan vast.'

4) Er is helemaal niets aan te doen.

Ook dit feit kennen we uit de jaren negentig. Migratie en asiel konden niet worden ingedamd. Wie er anders over dacht, was een rechtse maakbaarheidsdenker. Toch bleek de beperking van immigratie vooral een kwestie van willen. Op het hoogtepunt van de asielzoekersstroom werd de wet-Cohen ingevoerd. De voorwaarden werden strenger en het aantal asielzoekers daalde drastisch. Nog meer succes had Rita Verdonk die paal en perk stelde aan gezinshereniging. Ook dit stuitte op mensenrechtelijk verzet, maar nu hoor je er niets meer over. Importbruiden uit Turkije of Marokko zijn er nauwelijks meer.

Verdonk had wel degelijk succes... Beeld anp
Verdonk had wel degelijk succes...Beeld anp

5) Ze brengen werkgelegenheid en gaan ons pensioen betalen.

We hebben ze nodig en de economie heeft er profijt van, zei migratiekundige Hein de Haas in Nieuwsuur. Laatste CBS-cijfers: Somaliërs, 70 procent in de bijstand, Iraki's 62 procent, Eritreeërs de helft. In de Volkskrant stond dat ze zelf hun banen meebrengen. Wat voor banen zijn dat? Het COA zoekt mensen, net als de IND, dat is waar. Vertalers en advocaten moeten er komen. Maar bij de bond zouden ze dit een sigaar uit eigen doos noemen.

De WRR concludeerde al in 2001: 'Het netto profijt van de totale immigratie voor de Nederlandse economie is klein, zo niet verwaarloosbaar.' En het CPB: 'Voor de arbeidsmarkt vallen geen positieve effecten te verwachten van grootschalige immigratie.'
We hebben ze nodig - dat gaat meestal over de opvang van demografische krimp. De pensioenen moeten worden betaald, ook in 2050. Maar dat probleem los je niet met migratie op. Paul Scheffer berekende in Het land van aankomst dat de verhouding tussen werkenden en pensionado's op peil blijft als er jaarlijks 300 duizend arbeidsmigranten bijkomen. Dan telt Nederland in 2050 39 miljoen inwoners: geen optie dus.

Kortom, enorm mee uitkijken, met die nuchtere migratiefeiten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden