'Kiezen we voor elke vier jaar een feestje of voor topsport?'

De paralympische beweging moet een keuze maken, vindt Cees Vervoorn, chef de mission van de Nederlandse ploeg. Het imago van de Paralympics als topsportevenement is in het geding....

Vanaf morgen strijden op het olympisch park in Sydney 4000 sporters met een handicap om 550 gouden medailles. Ter vergelijking: bij de Olympische Spelen werden 300 medailles verdeeld onder 10.500 atleten. De categorieën handicaps, van amputaties tot verlamming, van geestelijke tot visuele handicaps, zijn daar debet aan, maar het verhoogt de geloofwaardigheid van de sport niet.

Vooral bij individuele sporten als atletiek en zwemmen worden nog steeds teveel klassen gehanteerd. Alleen al op de 100 meter vrij zijn tien gouden medailles te verdienen. Vervoorn: 'Dus ik zal niet beweren dat een overwinning dezelfde waarde heeft als een gouden plak van Pieter van de Hoo genband. Maar het kan daarom nog wel topsport zijn. We zullen een aantal categorieën en sporten moeten schrappen om als een volwaardige sport te worden beschouwd.'

Dat gehandicaptensport inderdaad als topsport en niet als spelletje moet worden benaderd is een discussie die in Nederland al lang is afgerond, en die met een gezamenlijke olympische ploegen overdracht kracht werd bijgezet door het NOCNSF. Op mondiaal niveau komt het gesprek echter moeizaam op gang. De consequenties zijn namelijk groot. Minder categorieën betekent dat atleten met een lichte handicap in het voordeel zijn. Volgens Vervoorn moet de gehandicaptensport dat verlies nemen.

'We moeten de geest loslaten van de beweging die in 1948 is gestart en die gehandicaptensport als een vorm van revalideren beschouwde. Je hebt een talent voor een sport en dus beoefen je die sport. Bij basketbal hebben we ook geen aparte categorie voor mensen onder de 1.50 meter. Als je zo klein bent, ben je dus niet geschikt voor basketbal op topniveau.'

De hoge gemiddelde leeftijd van de sporters - de 58-jarige Australische Libby Kosmala doet mee aan haar achtste Paralympische Spelen - en de verhalen over sporters die na een half jaar intensieve training al olympisch goud wonnen, dragen evenmin bij aan het imago. Bovendien zouden sporten die uitsluitend door verstandelijk gehandicapten worden beoefend volgens Vervoorn ook aan een kritisch onderzoek moeten worden onderworpen.

'Topsport is een keuze die je zelf moet maken, maar verstandelijk gehandicapten hebben die keuze zelf niet. Dat doet hun omgeving. Als je bewust kiest voor topsport dan kies je echter ook voor de consequenties, want daar moet ik de sporters uiteindelijk op kunnen aanspreken.'

Met het strenge selectiebeleid van de NEBAS - alle deelnemers moesten minimaal tot de topzes van de wereld behoren in een sport met een breed draagvlak - en de professionele aanpak, speelt Nederland een voortrekkersrol. Via trainingskampen in Canberra, Newcastle, Adelaide en Sydney, die door een extra subsidie van drie miljoen gulden konden worden bekostigd, hebben de 104 Nederlandse atleten zich optimaal op de Paralympische Spelen kunnen voorbereiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden