Keurige topsporters verdienen ook een boek

Over keurige topsporters die veel meer hebben gewonnen, verschijnen geen boeken.

Beeld Carolyn Ridsdale

Thomas Dekker krijgt een biografie vol seks, drugs en oké, ook wielrennen natuurlijk. Dekker won de Tirreno-Adriatico en de Ronde van Romandië, wat op zichzelf knap is, maar vriend en vijand zijn het erover eens dat hij zijn grote talent nooit helemaal heeft waargemaakt. Er zijn genoeg Nederlandse sporters die objectief gezien in de zin van nationale en internationale titels veel meer hebben gepresteerd en die zich, voor zover bekend, altijd netjes hebben gedragen. Maar hoe groot hun opofferingen én successen ook zijn, voor hen zit een boek er niet in.

Richard Groenendaal

Hun metier is stukken minder glamoureus dan dat van hun collega's op de baan, maar wat kunnen veldrijders een partij harken, ploeteren en zich het snot voor de ogen fietsen. Echte mannen zijn het, die niet alleen moeten afrekenen met hun concurrenten, maar ook met de elementen: modder, regen, sneeuw, ijs. Richard Groenendaal was zo'n stoemper en liefst acht maal de beste van Nederland. Wereldkampioen zelfs in 2000. Al vond hij dat eerder een dieptepunt dan een hoogtepunt in zijn carrière. Hij voelde nooit echt de waardering voor die prestatie, zo onthulde hij een paar jaar geleden. Dat kwam doordat zijn rivaal, de Belg Sven Nys, in het dagelijks leven zijn ploeggenoot was en ze orders hadden gekregen om elkaar niet dwars te zitten in de strijd om de wereldtitel. Nys ging niet in de achtervolging toen de Nederlander demarreerde. Maar, zo zei Groenendaal, hij was die dag gewoon de sterkste en had heus sowieso gewonnen, ook zonder die afspraak.

De ene kant

Oud-wielrenner Thomas Dekker krijgt een biografie vol seks, drank en rock-’n-roll.

Minke Smabers

Alle kleuren olympische medailles op de schoorsteenmantel, hoeveel sporters kunnen dat zeggen? Minke Smabers kreeg het voor elkaar met de hockeydames van Oranje. Ze pakte brons in Atlanta (2000), zilver in Athene (2004) en bekroonde dat in 2008 in Peking met goud. Op clubniveau speelde ze bij Laren, waar deze Gooische vrouw nog steeds meedraait bij de veteranen. Smabers nam afscheid als recordinternational met het ongelooflijke aantal van 309 interlands, een prestatie die moeilijk te evenaren zal zijn. Met een totaal van 23 goals scoorde ze daarin misschien niet zo vaak, maar het was wel uit de rebound van haar schot dat Naomi van As de o zo belangrijke goal scoorde in de finale van 2008. In het hol van de leeuw nog wel, tegen China. En als kers op de taart vroeg honkballer Tjerk Smeets haar bij de sluitingsceremonie in Peking ten huwelijk. Sindsdien mag-ie jaloers naar de schoorsteen kijken.

Jochem Uytdehaage

Wie kan snel schaatsen en nóg sneller praten? Erben Wennemars? Fout! Nou ja, de oud-sprinter annex tv-presentator kan er ook wat van, maar de kampioen van het overborrelende enthousiasme blijft toch Jochem Uytdehaage, die steevast als een puppy voor de camera's stond te springen. Daar had hij ook alle reden toe, want de geboren Utrechter won pardoes twee keer goud (5 en 10 kilometer) plus een keer zilver (1500 meter) bij zijn eerste en enige Olympische Winterspelen, die van Salt Lake City in 2002. Dat hij zowat alle afstanden beheerste, bewees hij door Nederlands, Europees en wereldkampioen allround te worden. Na een zwaar auto-ongeluk in 2004 kwam hij even sterk terug, maar een paar jaar later stopte hij toch (te vroeg, vindt hij nu). Tegenwoordig geeft hij advies over persoonlijke energie, voeding en duurzaam presteren.

Nelli Cooman

Kijk 'r gaan, langs de baan/ Zij kan iedereen aan/ En zo fel, en zo snel/ Ja, dat is onze Nel

Dat liedje van de Rotterdamse volkszanger Gerard Cox gaat natuurlijk over Nelli Cooman: de in Paramaribo geboren atlete die Nederland in 1986 verblijdde met het nieuwe wereldrecord op de 60 meter sprint. Als een kleine brok dynamiet vloog ze in exact 7 seconden over de baan. Eindelijk hadden 'we' weer een topper op de sprint, zoveel jaren na Fanny Blankers-Koen. Europese titels en wereldtitels volgden. De zeer gelovige Cooman, die haar overwinningen toeschreef aan God, doet nu veel aan liefdadigheid en speelde mee in het tv-programma De Pelgrimscode van de EO. Ook weet ze een atletiekwedstrijd naar zich genoemd: de Nelli Cooman Games in Stadskanaal. Er is al wel een boek over alle vaderlandse Sprintkoninginnen, met naast Cooman bijvoorbeeld haar opvolgster Dafne Schippers, maar een eigen biografie ontbreekt in het rijtje.

Ron Zwerver

Misschien wel de allerbeste volleyballer die Nederland ooit heeft gekend, ja een van de beste die de wereld ooit in actie heeft gezien. Ron Zwerver was het smashkanon van de Nederlandse volleybalploeg die in een sensationele finale de Italianen versloeg en daarmee het goud greep. Die euforische beelden uit 1996 werden later uitgeroepen tot het sportmoment van de twintigste eeuw. Maar daaraan vooraf gingen ontelbare uren spijkerhard trainen met de nationale selectie, in een eenzame sporthal in Amstelveen, die zijn naam zou geven aan het Bankras-model. Terwijl teamgenoten lucratieve aanbiedingen uit buitenlandse competities niet konden weerstaan, bleef Zwerver iedereen herinneren aan de gezamenlijke droom. Die gouden droom bleef in Barcelona onvervuld met zilver, maar zou vier jaar later toen Zwerver zelf inmiddels ook in dikke pakken lires werd betaald bewaarheid worden in Atlanta. Genoeg stof voor een boek. En met zo'n briljante achternaam moet een titel ook niet al te moeilijk te verzinnen zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden