Column

'Keurige jongens in een donkerblauwe jas: is dit het type nieuwe straatjunk?'

Het type nieuwe straatjunk ziet er keurig en beleefd uit, schrijft columnist Lidy Nicolasen na een paar akkefietjes in de buurt. 'Waar is de zielenpiet van weleer gebleven?'

Beeld ANP

In de nevelige stilte van de zondagochtend knalt het kuchje uit het raam als een schot over de gracht. De jongen beneden aarzelt. Zijn voet hangt een moment doelloos boven de reling van de woonboot, dan doet hij voorzichtig een stapje terug. Even kijkt hij omhoog, loopt dan verder de gracht af. Een keurige jongeman in een donkerblauwe duffelse jas. Zou hij de fiets op het dek hebben willen meenemen?

Ik heb m'n rug nog niet gedraaid of ik hoor een buurman op de volgende boot de zondagsrust wreed verstoren. 'Donder op of ik bel de politie.' Ik zie de jongeman met de duffelse jas haastig weglopen. Hij stond pannenkoeken te bakken, vertelt de buurman, toen het buitenlicht onaangekondigd naar binnen viel en hij een paar vreemde benen de kajuittrap zag afkomen. 'Wat moet dat!!' De jongen had iets gestameld en haastig rechtsomkeert gemaakt.

De buurt zei ach en wee en dan komen de verhalen vanzelf. Wisten we wel dat een andere buurman onlangs spontaan achter een inbreker was aangegaan. Een meisje op de fiets had de dief klem gezet en die had haar haastig een mobieltje in de hand gedrukt. Zij wachtte de eigenaar op. Hij keek haar puffend en stomverbaasd aan. Hoezo zijn mobieltje?

Ik heb dit verhaal niet uit de eerste hand. Never spoil a good story. Ik stond wel met de neus vooraan toen een jongen in de fietsenstalling om een schroevendraaier vroeg. 'Haal de fiets even naar binnen, joh', zei de stallinghouder genereus. De jongen herhaalde die woorden tegen zijn maat die buiten stond te wachten met een rood geverfde omafiets aan de hand. Ze draaiden zich om en wandelden de wijde wereld in.

Zielenpiet
Ik keek ze vertwijfeld na. Ook al van die keurige, beleefde jongens. Was dit het type nieuwe straatjunk? Waar was de zielenpiet van weleer gebleven? Ik kan ze nog uittekenen al gebeurde het volgende alweer jaren geleden. De avond was al een eind heen, toen ik m'n auto ophaalde in de parkeergarage onder Het Plein in Den Haag. Binnen kwam meteen een vrouw naar me toe. Lang sliertig haar, broodmager, goor gelaat, hoog opgetrokken schouders. Schichtig vroeg ze hoe laat het was. Haar partner kwam aanlopen. Lang sliertig haar, broodmager, hoog opgetrokken schouders, ongeschoren gezicht, nerveus. 'Bedankt', zeiden ze nog.

De deur van mijn auto stond wagenwijd open, op de plek van de radio gaapte een gat. Het was een oud lor van een radio, zei ik op het politiebureau. Vanwege de verzekering leek het me goed meteen aangifte te doen, want ineens veel zin in een spiksplinternieuwe radio. Een week later belde de politie. Kom naar het bureau, we hebben je autoradio. Of die van mij er tussen zat, vroeg de dienstdoende agent, toen hij er een dozijn of meer uit plastic tassen haalde.

Hoe herken je je autoradio? Het ding had tussen de stoel van de bestuurder en de bijrijder gezeten, zo'n beetje op de plaats van de handrem. Geen plek waar je oog voortdurend op valt. Tot verbijstering van de agent pakte ik een stoel en hield de radio's om beurten naast me om ze te bevoelen en zo herkende ik ('Heb ik weer') op de tast mijn eigen exemplaar.

'Wie ze had gestolen?', wilde ik natuurlijk weten. Die agent aarzelde even. Toen ik de daders beschreef, vertelde hij dat ze vanuit de parkeergarage recht in de armen van de politie waren gelopen. De man had de binnenkant van zijn jas behangen met autoradio's. 'Zielig', zei ik nog tegen de agent. 'Ja', zei hij, 'zielig.' Ik geloof dat het ons beiden speet dat ze er hadden uitgezien als echte junks en niet als keurige jongens in een donkerblauwe duffelse jas. De radio ging nog jaren mee.

Lidy Nicolasen is redacteur van de Volkskrant. Iedere zaterdag schrijft zij een column voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden