Keukentafelgesprek omslachtig en onmenselijk

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 6 januari.

Wijkverpleegster aan het werk.Beeld anp

Brief van de dag: We kennen het aantal slachtoffers al

Het is helemaal niet nodig om onderzoek te doen naar de slachtoffers van de Bersiap-periode ('Willen we een trauma', O&D, 2 januari). De hele Bersiap is al in kaart gebracht in nationale en internationale (deel)-onderzoeken en artikelen.

Zelf heb ik de Bersiap beschreven met uitgebreide aandacht voor de brandhaarden Buitenzorg en Soekaboemi, Semarang en omgeving, Magelang, Soerabaja en Bandoeng in mijn boek over de republikeinse kampen, oktober 1945 mei 1947. Uit mijn onderzoek werd duidelijk dat de Indonesische regering al begin oktober 1945 in de gaten had dat de weerloze (Indo)-Europese bevolking in het binnenland van Java aan alle kanten omgeven was door op vrijheid beluste Indonesiërs. Zij voorzag een grote moordpartij en om dat te voorkomen, interneerden jonge Indonesische vrijheidsstrijders (Indo)-Europese mannen (tussen 11 en 19 september 1945) en vrouwen en kinderen (in oktober, november en december) in ca. 400 geïsoleerde, beschermde, republikeinse kampen. Zonder deze kampen waren er veel meer slachtoffers gevallen. Mijn schatting is dat er ongeveer vijfduizend Bersiapslachtoffers waren. Schattingen over 20- tot 80 duizend slachtoffers die van tijd tot tijd passeren zijn nooit onderbouwd.

Mary C. van Delden, Kockengen

Urgentie

Als gepensioneerd arts voor verstandelijk gehandicapten las ik met stijgende verbazing het artikel over het keukentafelgesprek (Ten eerste, 5 januari). Hoe is het mogelijk dat de gemeente bij een aanvraag voor een WMO-voorziening als een plafondlift waarbij urgentie meestal in het spel is, zo omslachtig gaat toetsen of er een noodzaak bestaat voor de voorziening. Dan heb ik het niet over de betaling die, zoals blijkt, dan ook nog in sommige gevallen voor eigen rekening komt.

Ik heb het over het bepalen van de urgentie. Als de aanvraag direct in een kleine commissie zou worden besproken waarin een sociaal werker en een arts zitting hebben, kan bij een ALS-patiënt (en ook bij veel andere diagnoses) dezelfde dag nog worden besloten dat er van urgentie sprake is. Een telefoontje met de huisarts van de aanvrager door de arts in de commissie kan dat duidelijk maken. Een arts in de commissie is goedkoper dan een stroperige procedure waarbij allerlei mensen onduidelijke dingen doen.

Graag zou ik dat laten zien door samen met een sociaal werker de aanvragen door te nemen en de urgente gevallen eruit te halen. De huidige procedures zijn onmenselijk.

Willemijn Schretlen, Amsterdam

Stoppen dan maar?

Volgens de site 'watkostdezorg.nl' kost een hemodialyse voor een nierpatiënt gemiddeld 1.386 euro per keer. Volgens de zorgverzekeringswijzer moet dat drie tot vijf keer per week gebeuren. Gemiddeld kost het dus 52 maal 4 maal 1.386 is 287.872 euro om een nierpatiënt een extra jaar in leven te houden. Gaat het Zorginstituut ('Rekken heeft een prijs', Vonk, 2 januari) nu adviseren met hemodialyse te stoppen? En wat gaat de nierstichting daar dan weer van vinden?

Ben Ale, Delft

Zo hou je droge voeten

Nu overstromingen in Engeland de wereldpers halen, gaan er stemmen op om de Engelsen weer droge voeten te geven door het inzetten van Nederlandse technische kennis. Maar het voorstel getuigt eerder van een gebrek aan kennis.

De overstromingen in Engeland komen niet door zeespiegelstijging en ook niet in de eerste plaats door meer regenval die ontstaat door opwarming. Als dat zo was, zou de wateroverlast overal in Engeland min of meer even groot zijn, terwijl het probleem zich vooral voordoet in het noorden van het land.

De oorzaak is te vinden in veranderde landbouw op de hellingen ten westen van laaggelegen plaatsen als York. De boeren in de heuvels zijn steeds meer mais gaan verbouwen. Die cultuur geeft een sterke verdichting van de grond, waardoor regenwater minder goed de bodem in zakt en het water sneller wegstroomt naar de dalen, met overstromingen als gevolg.

De boeren telen mais als grondstof voor veevoer en energieopwekking en ontvangen daar financiële steun van de overheid voor.

Dat de Engelse regering op die manier de desastreuze maisbouw in stand houdt is al geruime tijd een publiek schandaal. Om dat beleid te bestrijden is niet technische kennis uit Nederland maar politieke druk in Londen nodig.

P. van der Werff, Amsterdam

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Overstromingen in Noord-Engeland.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden