Kerstboom

Een kerstboom heeft voor mij altijd een magische aantrekkingskracht gehad. Voornamelijk omdat wij er vroeger thuis aanvankelijk nooit een hadden....

'De tantes' waren de zich nog zeer joods voelende zusters van mijn moeder, die nooit hun mening onder stoelen of banken staken, zeker niet ten aanzien van het geassimileerde bestaan van mijn ouders. En zo kwam er vanaf die tijd jaarlijks een miezerig, makkelijk verplaatsbaar boompje in onze huiskamer, uiteraard niet al te zichtbaar vanaf de straat. Vele jaren later verhuisde ik met mijn Amerikaanse echtgenoot naar de Verenigde Staten. Daar ging voor mij een nieuwe 'kerstwereld' open. Ik maakte speciale uitstapjes naar the mall om maar naar de sentimentele kerstmuziek te kunnen luisteren en de onappetijtelijk dikbuikige Santa te kunnen staren. Bij mijn schoonfamilie leerde ik de traditionele turkey eten met heel veel stuffing en nog meer christmas-pie en ondervond hoe overdadig Kerstmis ook in materiële zin kon zijn.

Na elf jaar mijn hart te hebben opgehaald aan het volledig vercommercialiseerde Amerikaanse kerstgebeuren verhuisden wij, met twee kinderen, terug naar Holland. Zoals veel overwaait uit de Verenigde Staten, was ook deze kersttrend enigszins overgewaaid, zodat ik me niet ongelukkig hoefde te voelen. Met z'n vieren presteerden we het om de allergrootste boom uit heel Den Haag door onze voordeur heen te slepen, veel te groot voor onze doorzon ziteetkamer, maar wel groot genoeg voor al onze opgespaarde kerstornamenten.

Maar toen wilde het toeval dat ik een baan vond als directeur van een joods verzorgingshuis in Scheveningen. Een huis met tora en traditie hoog in het vaandel en een orthodoxe synagoge eraan vast. Chanoeka oké, maar geen dennengroen en een strenge rabbijn om er toezicht op te houden.

Mijn schuldgevoel ten opzichte van mijn sentimentele kerstdrang, werd groter en groter. leder jaar als ik met man en kinderen die enorme boom naar huis toe sjouw, kijk ik schichtig om mij heen om te zien of de rabbijn niet toevallig langsrijdt.

Mijn eerste Kerstmis als directeur van dit huis ben ik bijna ontslagen omdat ik in de personeelsruimte voor de (niet-joodse) verzorgsters een kerstboom had laten plaatsen. Hoe haalde ik het in mijn hoofd een kerstboom over de drempel van een joods huis te halen? Ik heb deze weinig tolerante houding genegeerd en uiteindelijk de strijd gewonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden