Kerry-Edwards

Maakt een prominente gouverneur en senator meer dan eens zijn opwachting bij campagne-evenementen, dan wordt dit al snel als een teken gezien dat hij hoge ogen gooit als mogelijke vice-presidentskandidaat.

De campagneleiding speelt het spel graag mee. Zo kan immers de aandacht van de media enigszins worden vastgehouden in de windstille periode tussen de voorverkiezingen en de conventie. Dit is vooral van belang voor de uitdager. Want terwijl de bewoner van het Witte Huis ambtshalve geregeld in het licht van de schijnwerpers staat, moet zijn uitdager de publiciteit goeddeels zelf verdienen.

Toch is de opwinding bijna nooit van lange duur, om de eenvoudige reden dat de keuze van de running mate per saldo een beperkte betekenis heeft. De Amerikaanse kiezers stemmen niet of nauwelijks voor een ticket. Ze stemmen in de eerste plaats voor een president, de tweede man wordt op de koop toe genomen.

Wat de running mate in de campagne bovenal moet doen is geen brokken maken. Maar zelfs als hij dat wel doet, hoeft er nog geen man overboord te zijn. George Bush senior beleefde in 1988 weinig plezier aan Dan Quayle, die excelleerde in versprekingen. Aan Democratische kant was Lloyd Bentsen een veel betere tweede man. Toch won Bush ruim van Michael Dukakis.

Voor een uitdager als John Kerry ontleent de selectie van de running mate haar betekenis vooral aan het feit dat het in zekere zin om zijn eerste 'presidentiële' beslissing gaat. Hoe is hij daarbij te werk gegaan, wie is waarom uitverkoren?

Met John Edwards, die zich in de Democratische voorverkiezingen ontpopte als zijn sterkste tegenstander, heeft Kerry meer een geijkte dan een verrassende keuze gedaan. De senator uit North Carolina geeft dekking op plekken waar Kerry kwetsbaar is. Hij heeft een jeugdiger uitstraling en een eenvoudiger achtergrond, is volkser in zijn optreden, spreekt met meer vuur en komt uit een zuidelijke staat waar conservatieve waarden hoog genoteerd staan.

Geografie is altijd een belangrijke factor in de Amerikaanse politiek. Wellicht kan Edwards de Democratische ticket aan wat meer steun helpen in het Zuiden, al mag ook op dit punt niet te veel worden verwacht.

Ooit waren de Democraten heer en meester in het Zuiden, dat echter de afgelopen decennia een Republikeins bolwerk is geworden. Het zou al heel wat zijn als Edwards daaruit een enkele staat weet los te weken. Maar dan moeten de betreffende kiezers toch ook meer vertrouwen krijgen in John Kerry.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden