Kernafval is het probleem, maar dat was het al

Het langer openblijven van kerncentrales is voor de eigenaren zeer lucratief...

Michael Persson

Kun je kerncentrales zomaar veertien jaar langer laten draaien?

Als ze gecontroleerd worden wel. In Nederland werd het leven van de centrale Borssele (uit 1973), oorspronkelijk berekend op veertig jaar, in 2006 met twintig jaar verlengd. Het risico op ongelukken en aanslagen blijft even klein, alleen loop je dat risico over langere tijd.

Wat betekent dit voor het afvalprobleem?

Hoe meer nucleaire stroom, hoe meer langstralend radioactief afval. Voor dit afval is in de meeste landen nog steeds geen definitieve oplossing gevonden. Zo wordt het in Nederland weliswaar opgeslagen in een speciaal gebouw naast de centrale, de Habog, maar dat is slechts voor honderd jaar. Daarna moet het afval nog een paar honderdduizend jaar verder ‘afkoelen’, op een plek waar de vaten niet kunnen lekken en ook terroristen er niet bij kunnen. Daarvoor moet een ondergrondse grot worden gegraven. Finland is daar als één van de weinige landen al mee begonnen, nucleaire landen als België en Frankrijk hebben proeflocaties om te kijken welke aardlagen het meest geschikt zijn. Toch is het lastig om de afvalkwestie als argument te gebruiken tegen het openhouden van de centrales. Er ís al een afvalprobleem, en dat wordt niet zoveel groter door de centrales langer open te houden. Twee keer zoveel afval maakt het probleem niet twee keer zo groot: dat betekent alleen dat de toekomstige ondergrondse opslag een extra gang moet krijgen om de extra vaten te bergen.

Waarom willen de energiemaatschappijen dit zo graag?

Voor de eigenaren is elke dag dat een centrale langer kan openblijven (bijna) pure winst. De (hoge) investering is inmiddels terugverdiend, dus blijven alleen de operationele kosten en de kosten van uranium over. Die zijn relatief laag. Ook fijn is dat de nucleaire stroomproductie nauwelijks broeikasgassen genereert, waarvoor ook moet worden betaald. Een kerncentrale die zichzelf overleeft, is dus zeer lucratief.

Is het Duitse besluit een bewijs van de salonfähigheid van kernenergie?

De nucleaire stemming is de afgelopen jaren onmiskenbaar omgeslagen, mede dankzij het broeikaseffect en de hoge olieprijzen van 2008.

Betekent dit dat ook nieuwe centrales steeds dichterbij komen?

Dat is de vraag. Het openhouden van een oude centrale is economisch gezien iets totaal anders dan het bouwen van een nieuwe. De nieuwe centrale in Finland, waar ook Nederlandse voorstanders graag naar wijzen, wordt zeker twee keer zo duur (5,5 miljard euro) als begroot. Zeker als energiemaatschappijen bij voorbaat geld moeten reserveren voor de afbraak van de centrale en afvalverwerking, is de investering hoog.

Michael Persson

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden