Kermis in de hel

Tuschinski is deze zaterdag het decor van horrorspektakel The Night of Terror.

Takis Paul (29) bezoekt de Night of Terror vannacht voor de 7de keer.


'Voor mijn eerste bezoek kende ik de verhalen; een gezellige chaos, behoorlijk grof. Maar ik had nooit verwacht dat ik het zo naar mijn zin zou hebben. Nu ben ik er maanden van tevoren al mee bezig: welke films zouden er kunnen draaien? Mensen uit heel Nederland komen vanavond naar Tuschinski. Ik ben een echte Rotterdammer, maar ik hou van die bioscoop. Het gebouw ademt geschiedenis uit. Juist op die plek is zo'n nacht geweldig. Veel bezoekers zie je één keer per jaar - samen gooien we even alles los en is het lang leve de lol. Ik noem het vaak het Woodstock voor de liefhebbers van genrefilms. Je voelt je elk jaar weer even het 15-jarige jongetje dat in de kelder van de videotheek zijn eerste horrorfilm ziet en denkt: jeeeej. Alles draait om het betere gooi- en smijtwerk, op het doek én in de zaal. Wat mensen roepen is niet netjes, maar ze gedragen zich uiteindelijk behoorlijk beschaafd. Bij een voetbalwedstrijd gebeuren ergere dingen. Een wc-rol tegen je hoofd is misschien het vervelendste dat kan gebeuren. Dat doet geen pijn. Al zijn er soms mensen die tijdens de film iets schreeuwen over actuele dingen in het nieuws. Dan denk ik: dat had niet gehoeven. Het hoort ook niet bij het festival.'


The Night of Terror in de Amsterdamse bioscoop Tuschinski is als vast onderdeel van het Amsterdam Fantastic Film Festival een jaarlijks terugkerend fenomeen voor liefhebbers van het betere horrorspektakel in al zijn varianten. Eén zaal, vier films, nog veel meer geschreeuw; zie daar ingrediënten voor de filmnacht die oprichter Jan Doense treffend omschrijft als 'kermis in de hel'.


De nacht vindt zijn oorsprong in 1984, toen het onder de noemer Weekend of Terror nog voornamelijk een ontmoetingsplek was voor genrefans; benieuwd naar films die ze nergens anders konden zien. Maar langzaam kreeg de nacht zijn eigen dynamiek. Eind jaren '90 liep het uit de hand, memoreert Doense. 'Op een gegeven moment gooiden mensen bierblikjes van het balkon; het werd steeds angstaanjagender. Na afloop zei het bioscooppersoneel overigens doodleuk: volgend jaar weer, Jan. Bleek dat de nieuwe Rambo op zaterdagavond veel erger publiek trok.'


Na een afkoeljaar rond de eeuwwisseling stuurde Doense zijn nacht in iets rustiger vaarwater. Vrijwilligers zijn nu een vast aanspreekpunt voor mogelijk geshockeerd publiek. 'Ik merk dat de meerderheid van onze bezoekers de films in ieder geval een béétje willen volgen. Er is nog steeds herrie, maar weinig ongeregeldheden. Vroeger voelde ik mij dikwijls verbaal aangerand, dat is nu voorbij.'


Mei-Ling Djoa (33) bezoekt de Night of Terror vannacht voor de 7de keer.


'Tijdens de Night of Terror zit je gezellig among freaks and friends. Dat begint tegenwoordig al met vooraf heen en weer blèren op Facebook. Het leuke is dat het eigenlijk te ver gaat. Eén film is nog leuk, maar daarna is iedereen moe, gaar en in de war. Dan krijg je dat haantjesgedrag - bier drinken en hoer roepen - maar ik voel me er op mijn gemak. Ik ben zelfs vrij allergisch voor mensen die aanstoot nemen aan het geroep. Alsof je diegene op het scherm écht een hoer vindt? Het leukst zijn trouwens de bezoekers die in de zaal aan live speedkomedie doen. Iemand die tijdens een orgie van bloed roept: oh oh, wat een toestand! Het geeft een heel bevrijdend gevoel om op een scherm mensen helemaal kapotgeslagen te zien worden en daar heel direct op te mogen reageren. Van realistisch geweld in een Scorsesefilm of tijdens het journaal word ik heel naar, maar ik kan enorm lachen om een baby die met een kettingzaag doormidden wordt gezaagd. Eén keer ben ik overigens na het uitgaan om 5 uur 's ochtends de bioscoop binnen gelopen om de laatste film te zien, maar dat was geen succes. Ik had wat gedronken, het was warm, iedereen was aan het schreeuwen; ik dommelde wat weg op de trap en raakte in een soort bad trip. Je moet aan het begin van de avond vers naar binnen, anders is het onmogelijk om nog aan te haken.'


Cor Jong (41) gaat voor ze 16de keer, zijn verloofde Natasja 't Hart (38) voor de 12de keer.


Natasja: 'Nee, we hebben elkaar niet tijdens de Night of Terror ontmoet.' Cor: 'We gaan trouwens binnenkort trouwen.' Natasja: 'Allebei in het zwart.' Cor: 'Ik ben getekend als zombie, zij als vampier.'


Natasja: 'Tijdens de Night of Terror heb ik wel eens een film uitgezeten terwijl ik geen idee had waar het over ging.' Cor: 'Het is tegenwoordig wel rustiger geworden. Eind jaren '90 ging het echt te ver.' Natasja: 'Stond heel Tuschinski blauw van de wiet.' Cor: 'Het Mona-toetje dat tegen het scherm werd gegooid was de druppel.' Natasja: 'Nu heb ik het gevoel dat alles kan, maar dat niemand wordt gekwetst.' Cor: 'Ik vind het geroep niet puberaal, eerder baldadig. Bezoekers worden steeds spitsvondiger.' Natasja: 'Het hoogste goed is een applaus van de zaal voor je eigen opmerking. Er was ooit een scène waarin menselijke organen heel vies in beeld werden gebracht. Iemand riep: Het lijkt wel een happy meal!' Cor: 'Haha. Maar je moet wel doseren.' Natasja: 'Mensen die alleen maar hoer roepen krijgen gauw een snauw.' Cor: 'We zijn allebei vrijwilliger. We geven het goede voorbeeld en zijn het aanspreekpunt voor mensen die denken: wat ís dit? Soms zijn mensen echt verontwaardigd.' Natasja: 'Die denken; leuk, vier films in één nacht, daar gaan we heen. Cor: 'Een paar jaar geleden vroeg iemand: waarom wordt iedereen hier hoer genoemd? Dat is dus ontstaan toen ex-prostituee Xaviera Hollander, schrijfster van The Happy Hooker, het festival jaren geleden bezocht.' Natasja: 'Toen is het begonnen.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden