KERKSTRAAT

Kerkstraat, Putten. Begint bij Brinkstraat, eindigt bij Van Geenstraat. Huisnummers 1-176. Een-en tweerichtingsverkeer. Nederlands Hervormde Kerk en Nieuwe Kerk...

Vroeger was het rijtje: Bali, Lombok, Sumba, Sumbawa, Flores, Timor. Tegenwoordig is het rijtje: Jamin, Kruidvat, Marskramer, Schoenexpress, Presto Print.

De voortuin van nummer 160 wordt schoongemaakt, die van nummer 164 schreeuwt om water, die van nummer 166 is net in bad geweest.

Ochtend in de Kerkstraat van Putten. Hier bloeit het Veluwetoerisme volop. In drie tinten: witbenig, bruinschouderig, roodneuzig. Korte broeken en blote jurken schuifelen aan de winkels voorbij in een tempo dat zeeën van tijd verraadt. Hier valt geen vreemdeling op want hier ìs iedereen vreemdeling.

Waterschoenen kosten bij Landgraaf ¿ 5,95. De DA-drogist verkoopt buideltasjes. In de etalage van Presto Print zwemmen twee Fuji-camera's in een aquarium. Terwijl een thermometer van Guliker BV 26 graden aangeeft, biedt de Wibra bodywarmers aan.

De dorpspomp draagt een kokette hoed van Vlijtige Liesjes. Haar buurman is al op leeftijd, van 10 mei 1889, toen Willem III veertig jaar koning was en deze koningseik werd geplant.

Tegen de zijgevel van de Nederlands Hervormde Kerk staat een simpel monument. 'Hier werden zij weggevoerd, 1 en 2 october 1944'. Vanaf die plek trekt de Kerkstraat haar vreemde, kronkelige spoor door het stadje om pas aan de rand van Putten - in Hoge Eind Zuid - tot stilstand te komen.

Maar niet na nòg een kerk te zijn gepasseerd, de Nieuwe Kerk, bouwstijl jaren vijftig, torenloos, het begin van een stille, wat saaie woonwijk-op-stand met veel groen, garages en openhaardhout. Ook dit is de Kerkstraat.

Nummer 149 heeft een windroos op de schoorsteen (hé, geen cv?), nummer 140 een karrewiel naast de voordeur en nummer 157 een basketbalnet boven de garage.

Veelzijdig is deze Kerkstraat, net als de smaken (31) van IJssalon De Parel. Het petit-restaurant van Miep, de pizzeria-shoarma, het eetcafé van Hennegie, de Huifkar, het terras van de Poll ('geen handijs op het terras'). Hier hoeft een mens niet van honger of dorst te smachten. Gesterkt kan hij zich dan aan gene zijde van de Achterstraat wagen, met oudere woningen, en een aantrekkelijke, bejaarde Ford Consul (DH-41-71), en leegstand op 80 en 82, met opgebroken vloeren en ingegooide ramen.

Nummer 136 heet De Kleine Bever, nummer 93 Doverja no proverja, nummer 108 De Nachtwacht en nummer 116 De Voerman.

Een stenen eend staat op zijn kop in een bak met waterplanten bij dierenspeciaalzaak Van Dijk. Vraagteken!

Voor Roosmarijn Home Interiors stuit ik op manden vol rieten frutsels. Tot banaanvorm geperste bladeren, aan elkaar geplakte denneappels. Vraagteken!

Waarom roepen Nederlandse straten zoveel vragen op? Veel meer dan een mens kan beantwoorden. Naast de buitenlamp van nummer 170 hangt een. . . ja, wat hangt er eigenlijk? Iets dat veel weg heeft van een rieten lampekapje. Iets vogelnestachtigs ook, maar dan voor vogels ter grootte van een hommel. De buren op nummer 172 hebben hetzelfde, maar nòg kleiner.

En waarom zijn zonneschermen in Nederland vaker oranje dan blauw of rood of geel? Waarom zijn ze zelden (nooit?) groen?

Je loopt wat af te piekeren in zo'n straat.

Frans van Schoonderwalt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden