Kennislink: klikkend naar de dikte van een haar

Het grote voordeel, evenals het grote nadeel van internet is dat er op elke vraag zo veel antwoorden te vinden zijn....

De halve wereld probeert de argeloze vragensteller van alles wijs te maken. Wie via internet te weten wil komen wat de doorsnede van een menselijke haar is, krijgt antwoorden die variëren van een duizendste tot een vijfde millimeter. Internet is dus eigenlijk alleen bruikbaar voor goede vragenstellers die ook een goede gokker zijn.

Heel frustrerend, zeker voor een havo- of vwo-scholier die net begonnen is aan een praktische opdracht over mensenharen. Sommige scholieren schijnen na een paar van dit soort on-exacte zoekervaringen helemaal niets meer met de exacte wetenschappen te maken willen hebben. Zodat de Nederlandse samenleving weer een exacte-wetenschapper-in-de-dop kwijtraakt. En die zijn toch al zo dun gezaaid.

Daar moet een einde aan komen, moet de Stichting WeTeN hebben gedacht. De stichting, die namens de overheid de wetenschap probeert te verspreiden en te promoten, lanceert maandag een wetenschappelijke website die wel betrouwbare antwoorden moet gaan opleveren. De site, die al een paar maanden proefdraait, richt zich op een algemeen publiek, maar met name op middelbare scholieren met een natuurwetenschappelijk vakkenpakket.

Het belangrijkste deel van de site is een database met wetenschapsinformatie. Verschillende Nederlandse en Belgische tijdschriften, zoals Natuur en Techniek, EOS en De Ingenieur stellen hun inhoud beschikbaar, zodra die ouder is dan een maand of twee. Andere artikelen komen uit bladen als Scientific American, of worden van sites geplukt, zoals How Stuff Works. De samenstellers zouden ook artikelen uit de dagbladen willen gaan gebruiken.

Zoekacties leveren soms ook gewoon weblinks op. Het prettige is dat er daarvoor al een grondige selectie aan de poort heeft plaatsgevonden. De zoekmachine graast niet zomaar het web af, maar zoekt alleen de artikelen die al gezien zijn, gecontroleerd en gerubriceerd door de redacteuren van Kennislink. Dat beperkt ook het resultaat van een speurtocht.

Wie dus als zoekterm 'mensenhaar' intikt krijgt welgeteld één hit, een artikel uit het Utrechtse universiteitsblad. De term 'plastic' levert vier hits, die gaan over productie, gebruik en afvalverwerking. De zoeker krijgt niet, zoals op internet, de tienduizenden verwijzingen naar bedrijven die hem allemaal een leuke nieuwe kunststof willen verkopen.

Deze artikelen zijn, geselecteerd of niet, ook elders te vinden. Een belangrijker element van de nieuwe site is het eigen werk, dat hoofdredacteur Carl Koppeschaar, zelf wetenschapsjournalist, van een aantal collega's heeft losgepeuterd. Ook bouwt hij aan een netwerk van honderden correspondenten - wetenschappers bij instituten en universiteiten - die gemiddeld twee artikelen per jaar aan de site moeten gaan leveren.

Op die manier hoopt Kennislink ook wetenschappelijk nieuws heet van de naald te kunnen gaan brengen. Vooralsnog blijft hun input beperkt: bij 'het laatste nieuws' staan alleen twee goed leesbare berichten van twee biologie-correspondenten, over evolutie en de harde strijd in het plantenrijk.

Verder in het nieuws: de conferentie over biodiversiteit in Den Haag, de verslavende werking van nicotine en de eerste beelden van milieusatelliet Envisat. Het nieuws is met twee berichten per week niet dik gezaaid, en een blik in het archief leert dat de nadruk erg sterk ligt op ruimtevaart en biologie, wat meteen de achtergrond van de redactie verraadt. Het streven naar betrouwbaarheid gaat ten koste van kwantiteit en variatie. Om dat weer recht te trekken wordt wel weer een hele waslijst links naar wetenschappelijke persberichten en nieuwssites gelegd.

Qua opmaak is de wetenschapssite de rust zelve. Aan de ene kant heel prettig, want je wordt niet gek gemaakt door banners, pop-up schermpjes en andere commerciële afleidingsmanoeuvres. Aan de andere kant is ook het aantal illustraties en beeldmateriaal vrij beperkt. Leuk voor letterbeluste lezers, maar of de zapgeneratie er opgewonden van wordt, is de vraag. Het ziet er allemaal wel erg degelijk en betrouwbaar uit.

De grote vraag is natuurlijk in hoeverre de beoogde betrouwbaarheid wordt gehaald. Dat ene artikel over de mensenhaar levert een dikte van een tiende millimeter - enigszins aan de hoge kant. Zeker wanneer het aantal correspondenten gaat groeien, zal het steeds moeilijker worden om het waarheidsgehalte te controleren.

Op termijn moeten er tienduizenden eigen artikelen in de database komen te staan. Voor je het weet, lijkt kennislink sprekend op internet en zijn we weer terug bij af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden