Kenianen in de rij voor oorlogswerk

Humor in tijden van oorlog; leuk bedoeld, maar onverwacht wrang. Op dinsdag 1 april konden de lezers van de Keniaanse krant The Standard kijken naar een grote advertentie van het ministerie van Arbeid....

Van onze correspondent Kees Broere

Het was, natuurlijk, een grap: 1 april. Maar de advertentie en het bijgaande 'nieuwsbericht' op de voorpagina kwamen op dezelfde dag waarop bekend werd dat twee Keniaanse chauffeurs, die vorige week in Irak gevangen waren genomen, door Britse militairen waren bevrijd. Dat nieuws is echt, zoals ook de Keniaanse bewondering voor het tweetal zeer echt is.

Wie in eigen land niet veel meer dan een dollar per dag verdient, bezwijkt al gauw voor een lucratiever aanbod. In het Midden-Oosten werken dan ook de nodige Afrikanen. In Irak zelf bijvoorbeeld stonden tot voor kort, op de steigers van diverse gebouwen die nu mogelijk aan flarden worden geschoten, de bouwvakkers uit Sudan.

De twee Kenianen die in Irak vast kwamen te zitten, waren door het Britse leger als chauffeur ingehuurd via een Saudische transportmaatschappij. Aan het thuisfront in Kenia werden ze gemist: eens in de twee jaar slechts hadden ze verlof. Maar het geld dat ze konden overmaken, was voor de armlastige families meer dan welkom.

Op die gevoelens speelde ook de advertentie in The Standard in. Het mag dan oorlog zijn in de Golf: geen geld hebben om eten te kopen is ook een vorm van geweld. En dus was er zeer grote belangstelling voor de 'humanitaire en daaraan gekoppelde banen' die het Keniaanse departement leek aan te bieden.

Welke Afrikaan wil er niet zo'n achtduizend euro verdienen met 'het bouwen van schuilkelders of het leggen van tegeldaken'? De 'intense hitte' in de Iraakse woestijn kan daarbij geen al te grote hindernis vormen voor Kenianen die weten hoe het is om te ploeteren in een zandbak. En ook voor 'koks' en 'pompbedienden' werd geadverteerd.

De bestbetalende vacature evenwel, zo'n 12 duizend euro per maand, was die voor 'grondtroepen'. De sollicitanten moesten bereid zijn aan gevechten deel te nemen. Ervaring was niet nodig, 'hoewel zij die video's als Mission Impossible II hebben gezien' in het voordeel waren.

Al vroeg in de ochtend van 1 april waren de telefoonnummers waarop mensen konden reageren overbezet en onbereikbaar. Het 'enkeltje Bagdad' dat werd aangeboden, trok veler belangstelling. Beter rijk dan arm te sterven.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden