Kelderman: 'Zolang er geen breuk is, kan ik door'

Als Wilco Kelderman verderop in de Tour de France nog een etappe wint, dan mag minstens de helft van de credits naar zijn kamergenoot Jos van Emden gaan. De Schiedammer, in al z'n facetten een knecht, helpt zijn onfortuinlijke collega dezer dagen met het uitpakken van z'n koffer. Dat lukt Kelderman namelijk niet zo goed meer, met zijn gehavende rug.

Wilco KeldermanBeeld anp

Met elke trap die Wilco Kelderman doet, is het alsof hij een steek in zijn rug voelt. De spieren zijn beurs en voelen stijf aan. Om de pijn te verlichten, wordt hij elke dag behandeld door een osteopaat. Heel veel merkt Van Emden niet aan zijn kamergenoot. 'Wilco is een binnenvetter. Die verwerkt tegenslagen alleen. Maar dat-ie pijn heeft, is duidelijk.'

's Ochtends, bij de start in Abbeville, stapt Kelderman verkrampt de bus uit om naar het startpodium te gaan. 'Hij loopt erbij als een ouwe vent', zegt Van Emden. En dan moet Kelderman nog 191,5 kilometer naar Le Havre fietsen. Niet echt een vooruitzicht waar hij met plezier naar uitkijkt. Heeft hij nog moraal? Het lijkt er niet op. Kelderman is aan het overleven.

'Hopelijk voel ik me na de rustdag een beetje beter', zegt hij. 'Daar werk ik naartoe. Voor vandaag is het een kwestie van volgen en de goeie groep pakken.' Of het allemaal verstandig is wat hij doet, weet hij niet. 'Maar zolang er geen breuk is, kan ik door.'

Niet volgens plan

Veel had de 24-jarige Barnevelder zich voorgesteld van de Tour. Hoewel hij debutant is, was hij door de ploegleiding aangewezen als één van de twee kopmannen, samen met Robert Gesink. Met zijn pas veroverde Nederlandse kampioenstrui bij het tijdrijden hoopte hij in Utrecht te verrassen. En wellicht zou hij later, op wat hij 'zijn terrein' noemde, de bergen dus, nog kunnen toeslaan.

Het loopt tot nu toe een beetje anders dan gepland. Voordat de Tour goed en wel was begonnen, smakte hij tijdens een trainingsrit al tegen het asfalt. Daarna werd het er niet veel beter op. In de etappe naar Neeltje Jans was hij twee keer betrokken bij een valpartij. Een later, bij de horrorcrash op weg naar Hoei, bleef hij evenmin gespaard. In de voorbereiding, tijdens het Criterium du Dauphiné, had hij al een blokkade in zijn onderrug opgelopen. Die kwetsuur kwam in de Tour, met al zijn zware etappes en weinige hersteltijd, keihard terug.

Ploegleider Nico Verhoeven ziet Kelderman worstelen. 'Die jongen heeft pijn. Toch leert hij hier ook weer van. Dit zijn tegenslagen. Die moet je verwerken. Maar het is niet de meest prettige tijd voor hem, al denk ik dat het ergste nu voorbij is.'

Wilco Kelderman komt aan in Hoei na de dramatisch verlopen race waarin hij betrokken was bij de horrorcrash.Beeld anp

Opgevrolijkt

Dat blijkt als Kelderman 's middags in Le Havre aankomt. Het was,voor hem althans, een tamelijk rustige etappe. Hij is op de been gebleven en de omstandigheden waren goed, vertelt hij. 'Dat mag ook wel een keer'. Van de tumultueuze finale heeft hij niets meegekregen. 'Ik zag er alleen iets aan de linkerkant liggen.'

Kelderman oogt in Le Havre alweer wat vrolijker dan een paar uur eerder in Abbeville. Ploegleider Verhoeven ziet zelfs alweer kansen: 'Als Wilco straks een etappe in de bergen wint, praat niemand meer over die rug.' En 'slapie' Jos van Emden zegt: 'Hij kan nu wel rustig aan doen. Misschien betaalt zich dat later wel uit, aan het eind van de Tour.'

Heel goed gaat het nog niet met Wilco Kelderman. Maar de moraal is weer een beetje terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden