Kees mist de kuise jaren 60

De Ombudsclown behandelt vragen, klachten en opmerkingen over zaken waaraan eigenlijk niets te doen is.

Beeld Elnur Amikishiyev

Begin zestiger jaren van de vorige eeuw bestond alleen op de laatste zondag van de maand gelegenheid tot dansen, en wel van zes tot tien uur 's avonds. Café's met een danszaal hadden dan een bandje gecharterd en de jongelui (alleen de katholieken) konden elkaar ontmoeten én misschien wel iemand 'versieren', hetgeen in die tijd betekende dat je als jongen een meisje naar huis mocht brengen en mogelijk wel een kusje kreeg.

Een populaire zaal bij ons in de buurt was Café 't Centrum te Made. Boerenzonen hadden de koeien dan extra vroeg gemolken, de meisjes hun petticoat aangetrokken en men toog op zijn paasbest, die feestelijke avond in de maand, vol verwachting naar de danszaal.

De eerste uren dansten alleen de meisjes met elkaar, terwijl de jongens zich moed stonden in te drinken, onderwijl scherp loerend welk meisje ze wel eens ten dans zouden willen, of dúrven te vragen.

Sommigen hadden echter teveel moed genuttigd; dan bracht het meters brede urinoir uitkomst om de opspelende maag te ontlasten. Kotsende kerels en urineerders stonden gebroederlijk naast elkaar om hun verschillende behoeften te doen. Plotseling viel er een kunstgebit kletterend in de goot. Een kameraad boog zich voorover, viste het gedeeltelijk schoongepieste voorwerp eruit en bracht het richting het hoofd van de eigenaar: die opende braaf zijn mond en het kunstgebit werd heel behulpzaam op zijn plaats geschoven. Niet bekend is of hij later nog een meisje heeft gekust.

Kees Flipsen (71), Buchten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.