‘Kedeng, kedeng, net een CDA-congres’

De trend is onstuitbaar: bekende zingende Nederlanders aan je partij binden. De strijd om Jan Smit is grimmig. ‘Rachmaninov vind ik ook heel mooi.’..

Het is half twaalf op zaterdagochtend 31 mei als Binnenskamers ergens in Utrecht van haar stoel valt. We zijn op het CDA-ledencongres in de Jaarbeurs en we willen net wegdommelen bij de redevoeringen tegen een bewegend decor van Hollands glorie – lichtbeelden van molens, koeien, stapelwolken en blonde kindjes – als iets ons klaarwakker doet schrikken.

Tussen de trots-op-Nederland-beelden floept zomaar een dia langs van Jan Smit, de volkszanger uit Volendam. Jan Smit!

Was die niet geclaimd door Diederik Samsom van de PvdA? graaft Binnenskamers in haar geheugen. In de Volkskrant motiveerde Samsom zijn keuze aldus: ‘Politiek win je via het hart van gewone mensen.’

Hah! bezorgt de CDA-spindoctor de PvdA de zoveelste deceptie. ‘Jantje? He-le-maal CDA: degelijk, Hollands. Jan Peter en hij zijn best dik; ze kennen elkaar uit de autoracerij.’

Spindoctors kunnen ons wel meer vertellen en Volendam is een cocaïnenest – hetgeen ons niet conform het CDA-gedachtengoed lijkt. Niet geheel overtuigd zoeken we daarom CDA-nestor Wim van de Camp op om het een en ander te verifiëren. ‘Volendam? Jaaahaa, zo CDA als de neten’, knikt hij. En die cocaïne? ‘Volendammers zijn levensgenieters, net als CDA’ers.’

Zelf weet Van de Camp nog een andere onvervalste CDA-zanger: Guus Meewis. ‘Kedeng, kedeng, kedeng, kedeng. Net een CDA-congres.’

Met de schrille lach van Van de Camp nog in de oren laat Binnenskamers Kees Vendrik van GroenLinks uit een belangrijk debat oppiepen. We willen hem uithoren over de volkszanger die ze daar geadopteerd hebben. Maar Kees kijkt blanco. ‘Radiohead vind ik goed. Te elitair zeker?’ Ook luistert hij graag naar het tweede pianoconcert van Rachmaninov. ‘Práchtig.’ Maar of je daar zetels mee wint?

Nee, dan de ChristenUnie. Die zitten gebeiteld met Kees Kraayenoord, christen-zanger uit Katwijk aan Zee die zichzelf begeleidt op de gitaar. Vaste prik op partijtoogdagen. André Rouvoet, de embryoman van de CU en geen onverdienstelijk muzikant/zanger, nam zelfs een clipje met Kraayenoord op waarin ze samen de hit Light of the world zingen. De computers op de ChristenUnieburelen staan allemaal standaard afgesteld op de You Tubepagina waarop het clipje is te zien.

Sowieso zijn ze bij de kleinste coalitiepartner erg van de zang. En als ook Joel Voordewind zijn gitaar meeneemt op partijuitjes, dan is het pas echt feest.

Zoveel ongecompliceerde blijheid hoeven we bij de mannenbroeders van de SGP niet te zoeken. Op weg naar de biologische markt, elke woensdag op het pleintje naast de Tweede Kamer, treffen we Menno de Bruyne, sinds mensenheugenis de rechterhand van Bas van der Vlies. BN’ers? Doet de SGP niet aan. ‘Het is armoe als je het van een kunstenmaker moet hebben.’

De SGP, concludeert hij, heeft zijn eigen artiest: Bas zelve. Geestig, filosofisch en laat zich in tegenstelling tot menig collega nóóit schminken voordat hij ergens moet optreden.

En God dan, SGPs bekendste lijstduwer, proberen we? ‘Die’, legt De Bruyne uit, terwijl hij een koolraap afrekent, ‘is bekend, maar geen Nederlander.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden