Kater in het ziekenhuis

Blogger: Doortje Over: Verplegen is ook een vak Adres: doortje.volkskrantblog.nl..

10 oktober 2006 10:01

Een uurtje met Dirk

Mevrouw Lindeman heeft een nieuwe aortaklep nodig. De opening van de klep is vernauwd (aortaklepstenose). Ze heeft zoveel klachten dat ze eigenlijk geen keus heeft. De cardioloog zegt optimistisch dat ze met twee weken weer thuis is. Dat worden er uiteindelijk zes. De open-hartoperatie verloopt probleemloos, maar na een paar dagen treedt er een complicatie op: een tamponade. Dit is een ophoping van bloed in het hartzakje. Dan moet er onmiddellijk ingegrepen worden; anders komt ze te overlijden. Twee operaties in een korte tijd is natuurlijk erg veel gevraagd van een vrouw van 75 jaar.

Twee dagen na de tweede operatie haal ik haar op van de medium care. Ze is nog erg zwak en heeft pijn. Ik leg haar op een eenpersoonskamer, een zaal is te druk voor haar. Ze is doodmoe, somber en bang om dood te gaan. ’s Nachts is ze onrustig. Ze kan niet slapen, denkt dat haar man dood naast haar ligt, ziet beesten op de muur lopen en gilt dat de verpleegkundige haar komt vermoorden. Ze krijgt medicijnen (Haldol en Temesta), maar het helpt niet veel. Zodra het licht wordt kalmeert ze, is haar man natuurlijk gewoon thuis, verdwijnen de beesten van de muur en weet ze ook dat ik haar kom wassen en niet vermoorden.

Ze vertelt vol liefde over haar man. Ze kennen elkaar al 60 jaar en ze is vast van plan hem te overleven. Hij is hulpbehoevend en slechtziend. Zij leest hem altijd de krant voor en zorgt voor zijn natje en droogje. Ze hebben vier kinderen en die zorgen nu voor hun vader. Een zoon brengt hem elke dag naar het ziekenhuis. Dit echtpaar ontroert me.

Langzaam knapt ze op. De nachtelijke onrust wordt minder. Een paar dagen later gaat het mis. Ze ligt te schudden in bed. Ze heeft het koud, zegt ze. Ik pak de thermometer en ze heeft 40 graden koorts. Ze heeft een koude rilling. Ik haal onmiddellijk de blaascatheter eruit en stuur urine naar het laboratorium. Ze heeft een urineweginfectie. We beginnen met antibiotica en dat helpt gelukkig goed.

De volgende dag is ze in tranen. Ze ziet het niet meer zitten. Ze is hier nu vier weken, heeft heimwee naar huis én ze mist haar kat. Ik vind dat de kat dan maar eens op bezoek moet komen want voorlopig is mevrouw Lindeman nog niet thuis.

Ik ga informeren hoe ik dat moet regelen, want ik voel wel aan mijn water dat ik niet zomaar een huisdier op bezoek mag laten komen. En verdomd, er is een protocolletje voor en de niet te vermijden aanvraagbon. De kat moet ingeënt zijn en behandeld tegen vlooien en teken. Hij moet in een gesloten kooitje via de goederenlift naar binnen komen en ik moet de bewaking informeren.

Op zondagmiddag komt de kat op bezoek. Het is een rode kater en hij heet Dirk. Mevrouw Lindeman heb ik vlak van tevoren uit bed geholpen. Dirk komt aarzelend uit zijn kooitje, snuffelt argwanend in de rondte, ontdekt zijn vrouwtje en springt meteen op schoot. Hij geeft kopjes en spint zo hard dat het op knorren lijkt. Na een uurtje gaat Dirk weer naar huis en mevrouw Lindeman naar bed.

Vanaf die dag gaat ze met sprongen vooruit en twee weken later kan mevrouw Lindeman, met veel hulp van de thuiszorg, naar huis. Naar haar man én naar Dirk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden