Kartonnen cijfers geven de extra speeltijd aan

Voormalig Volkskrant-journalist Fred de Vries woont in Asmara, Eritrea, waar zijn vrouw ambassadeur is. De voetballers wanen zich in Korea of Japan....

Een moment van paniek. 'Shit, mijn papieren.' Maar als zijn hand door het dashboardkastje dwaalt verschijnt er een opgeluchte glimlach op Inaki's gezicht. 'Ach ja, Eritrea, hier hoef je de auto niet op slot te doen.'

Brave mensen, die Eritreërs. Zo braaf dat een voetbalwedstrijd hier een ontspannen uitje is. In het stadion drinken we een glaasje zoete thee en eten we een broodje gebakken ei. Daarna sjokken we naar onze plaats.

De hele wedstrijd blijven de gemoederen onderverhit. Geen geschreeuw, geen gejuich, slechts af en toe een schaterlach of een zucht als een speler in kansrijke positie struikelt. Ik vertel Inaki over een wedstrijd die ik ooit in Zaïre bijwoonde, met kniehoog gras en, ook al stond er niets op het spel, de onvermijdelijke rellen na het laatste fluitsignaal. Hier niets van dat alles. En dat terwijl het toch om een jeugdinterland gaat: Eritrea - Kenia.

Het stadion is een geval apart. Van buiten oogt het nog enigszins imposant, met de olympische ringen bij de ingang. Binnenin blijkt dat slechts aan de twee lange kanten tribunes staan, verder niets dan bakstenen muren.

De wedstrijd heeft veel weg van een aflevering van Comedy Capers. Spelers die over de bal heen trappen, voor open doel missen, fout ingooien. Wat ook opvalt is de invloed van het WK, dat dankzij de Zuid-Afrikaanse tv-zender TVA in Afrika live en gratis te zien was. Niet alleen zijn er abnormaal veel reserveballen en geeft een man met een bord met kartonnen digitale cijfers de extra speeltijd aan. Ook de spelers wanen zich in Korea of Japan.

Sommigen, met name de Eritrese nummer 6, doen geslaagde pogingen Hakan Sukurs gestuntel tegen Senegal te verbeteren. Anderen proberen de schaar van Ronaldinho tegen Engeland uit, om vervolgens over de bal te struikelen. De Kenianen blijken à la Rivaldo bedreven in het fingeren van blessures. Minutenlang kunnen ze een lichaamsdeel kneden dat totaal niet met een tegenstander in aanraking is gekomen. Ook het demonstratief uittrekken van het shirt na een rode kaart, duidt op evidente WK-invloeden.

Onderwijl kwebbelen wij over films en over Spanje onder Franco. Inaki vertelt dat 's lands beroemde cineast Pedro Almodovar destijds een homoseksuele postbode was. We kopen voor eenachtste euro pinda's van een klein ventje. De zon gaat onder en ongemerkt eindigt de wedstrijd: 0-0.

's Avonds in de Mokambo Bar zien we de hoogtepunten van Zuid-Korea - Turkije. Op het scherm boven de dansvloer staan de spelers hand in hand het publiek te bedanken. Op de dansvloer zweten drie blanke homo's. Een Italiaanse klassieke schoonheid danst met een Eritrese jongen. Knappe meisjes brengen VN-soldaten in vervoering. Heel even lijkt alles mogelijk, is Mokambo een autonome zone.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden