Kartoentje

Het valt niet mee om als volwassene nog iets van de magie te ervaren die rond de grote pakjesuitdeler hoort....

Zo ver is het Sintbeeld in status gedaald, dacht ik plukkend aan mijn weekendbaard, dat een sladood al de bejaarde goedgevige mag uithangen. Dat ik eigenlijk zelf nog steeds niet van mijn geloof ben gevallen, zeker nadat ik onlangs een marsepeinen tekstverwerker in mijn schoen bij de kachel vond, houd ik dan ook maar liever voor mij.

Om te ontkomen aan de samenzwering die er niets van wil weten, besloot ik naar Hoorn te gaan, een plaatsje dat nog aandoet alsof elke modernistische secularisatie er geen poot aan de grond vermag te krijgen. Staande bij de haven, met de beeldengroep van drie scheepsjongens van Bontekoe in de rug, kun je inderdaad naar de einder turen in de hoop op fluitsignaal & rookpluim die onmiskenbaar wijzen op de komst van De Stoomboot.

Maar in het Museum van de Twintigste Eeuw ging het alsnog faliekant mis. Het Sint Nicolaas Genootschap bleek er twee zalen te vullen met de expositie Sinterklaas Kartoentje, de goedheiligman hertekend door cartoonisten en striptekenaars uit Nederland en Vlaanderen.

Daar ging ik langzaam maar zeker de boot in. Het jonge tekentalent Vincent Melk (1987!) hield de moed er nog in, met een Sint achter zijn bureau die Piet vraagt wat er deze week in zijn Pietenagenda staat. Antwoord: 'Maandag, Dinsdag, Woensdag, Donderdag, Vrijdag, Zaterdag, Zondag.' Verder was het afzien en wegkijken. Ik zag een prent van een meisje voor de Sint die een laptop op schoot had en de ontzielde woorden sprak: Even de file checken of je braaf bent geweest. Op veel andere platen werd de strijd tussen Sint en Kerstman op leven en dood uitgevochten. De ene keer werd Santa Claus met de staf bewerkt, de volgende hing Sinterklaas opgeknoopt aan een kerstboom.

Ook bekeek ik een mild glimlachende Klaas van Dik Bruijnesteijn. Een jongetje doet hem open met de vraag Wie kan ik zeggen dat er is?. Een andere jongeman die vreest dat de schoorsteen te nauw is voor de Sint, zet uit voorzorg een glimmende pot vaseline op het dak. Peter van Straaten onttakelde het imago verder met een Sint die nog drie visites moet afleggen terwijl hij zichtbaar starnakel is. Bij Kamagurka stort de heilige neer op de schoot van een jongetje, dat ontzet tot zijn moeder roept: De Sint is dood. Nee, zegt moeder, het is oom Jacob. Opgelucht haalt de jongen weer adem. Paul Kusters ten slotte schetst een pakjesavond bij de minima. Een binkie blikt op naar zijn armzalige ouders, die hem toebrullen: Sinterklaas bestaat niet!

Ik ben die dreumes.

Arjan Peters

Sinterklaas Kartoentje, t/m 7 december in Museum van de Twintigste Eeuw, Bierkade 4 te Hoorn. Catalogus ¿ 14,95.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden