Karma

Ja, nu wisten we het wel, dat misdaadverslaggever John van den Heuvel voor een ingelast RTL Extra een ‘exclusief’ gesprek had met Anita van der Sloot, de moeder van Joran....

Net zoals hij enkele dagen eerder hetzelfde exclusieve gesprek exclusief voor De Telegraaf optekende. En net zoals SBS 6 vorige week een ‘exclusief verslag vanuit Peru’ uitzond, een uitgewalste compilatie van eerdere exclusieve beelden. Het exclusieve gesprek van gisteren zal ongetwijfeld exclusief worden verkocht aan een Amerikaanse zender, waarna circus Joran verder de wereld over gaat.

Vooral na de exclusieve Telegraafpublicatie was dit gesprek met moeder Van der Sloot weinig opzienbarend meer. Dat haar zoon volgens haar ziek in zijn hoofd is, wisten we al. Het verhaal over zijn jeugd, met ‘exclusieve’ foto’s uit het familiealbum, was weinig uitgediept.

Anita vertelde het op Aruba tussen ruisende bomen, in wit hemd. Eenmalig, ‘om alle mediamensen van mijn rug, mijn telefoon en mijn tuin te houden’. Op tafel stond een kan water ter grootte van vissenkom.

Wat blijft verbazen, is hoe de makers van dit genre (Peter R. de Vries, Van den Heuvel en Alberto Stegeman) hun kijkers beschouwen als senielen. Zo dus: even werd Anita emotioneel, toen het ging over haar man Paul, nog maar vier maanden eerder gestorven. Ze moest huilen. Dan zegt de donkere bas van voice over Jeroen Latijnhouwers: ‘Anita van der Sloot moet huilen. Niet om haar zoon Joran, maar om haar man.’

Ik vroeg het me al af, Jeroen.

Altijd die herhalingen, steeds die samenvattingen. Ook het exclusieve gesprek met Anita bevatte een aantal keren dezelfde quotes (‘Ik had zoiets van: zak jij maar door de vloer. Ik doe niets meer voor jou’), in wisselende context. Doordat de vragen waren weggeknipt, leek het een monoloog, maar ook de geoefende kijker wist niet altijd waarop geantwoord werd.

Geen exclusieve onthullingen dus. Wat restte, was een tamelijk terloops portret van een moeder van wie je, zoals ze zei, misschien wel nooit mag verwachten dat ze ‘de navelstreng kan doorknippen’. Maar de tragiek en psychologie van moederliefde was aan de misdaadjournalist niet besteed.

Ja, ze was boos. Op Joran. Op justitie. ‘Ze hebben Joran als een paradepaardje gebruikt.’ Ze zei. ‘De Joran die ik ken, zou nooit een vinger naar een meisje uitsteken. Een man een klap op zijn smoel geven als hij heel erg geïrriteerd was: ja, dat zou hij doen. Maar de rapist, het monster die ze van hem maakten, is niet de Joran die ik ken.’

Moeder Anita ‘gelooft in karma’, zei ze. ‘Als jij iets slechts doet, krijg je er ook slechts voor terug. Bij Joran dacht ik vaak: nou jongen, jij hebt geen goed karma. Als jij niet verandert als persoon, trek je gewoon dingen aan.’

Niet veel later liep van de ene seconde op de andere Martijn Krabbé in beeld. Hij zei: ‘Welkom bij Uitstel van executie.’

Veel beroerder kan je karma niet uitpakken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden