Column

Kans op Tourtranen steeds groter

Tejay Van Garderen.Beeld afp

Hoe dichter Parijs nadert, hoe groter de kans op Tourtranen wordt. Onder invloed van vermoeidheid erodeert de dam die tranen normaal gesproken tegenhoudt in razend tempo. Het hing in de lucht vandaag, de hele dag die dreigende zwarte wolken in de verte, recht boven Pra-Loup.

Vandaag knakte Tejay van Garderen. Al aan het begin van de etappe werd hij op achterstand gereden; de ploeg haastte zich te melden dat hun kopman ziek was. Zijn ploegmaats wisten hem weer terug te brengen naar het peloton, maar net op het moment dat Van Garderen weer kon aansluiten, plaatste Contador een aanval. Contador was eropuit Froome te raken, maar gaf Van Garderen de genadeslag. De Amerikaan trapte nog wel, maar kwam niet meer vooruit. Zijn ploeggenoten wisten dat wachten geen zin meer had, dat hun man verloren was. Van Garderen zag de veilige kudde verdwijnen in de verte.

De ploegleiderswagen wachtte hem al op. Krachteloos draaide Van Garderen de pedalen rond tot hij bij de wagen was, zijn benen bewogen zich mechanisch. Stuiptrekkingen. Hij deed een uur over de minuut, geraakte er uiteindelijk, kreeg een troostende hand in zijn nek. Zijn hoofd mocht even rusten tegen een stevige borstkas. Vier dagen voor Parijs. Terwijl zijn fiets onder hem vandaan werd gehaald, probeerde hij de gedachte weg te stoppen, zijn tranen weg te vegen. Zijn fiets werd op de auto getild, Van Garderen richting het achterportier geduwd. Voor hij plaatsnam, haalde iemand de rugnummers van zijn shirt. Nummer 61, uit koers. Vanochtend nog op plaats drie in het klassement, nu op de achterbank van een auto. Geen wielrenner meer.

De Tourcolumn van Lidewey van Noord

Lees hier alle eerdere columns terug.

Niet alleen de verliezer brak. Simon Geschke viel aan op de Col d'Allos, bleef alleen vooruit, liet vervolgens zien dat hij de kunst van het dalen beheerst en kwam als eerste boven op Pra Loup. In het winnaarsinterview probeerde de serieuze Duitser met de serieuze baard zich groot te houden, maar met elke zin die hij uitsprak beefde zijn stem een beetje meer, tot hij het uiteindelijk maar toegaf: 'It was not the plan to cry live on tv, but I can't help it.'

Geschke huilde onbedaarlijk. Buiten op de berg barstte het noodweer eindelijk los.

Simon Geschke.Beeld epa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden