Kanonnen overleven slagveld naar Verdun

Zalig zijn zij die de 36-jarige oud-pistoolschilder Ludo Dierckxsens als hun vluchtmakker weten. Achter de rug van Dierckxsens is het goed toeven....

Zelf winnen doet Ludo Dierckxsens niet zo vaak maar actief is hij altijd. En zeker als er, zoals gisteren in de etappe van Huy naar Verdun, wind op kop staat. Dan gooit Dierckxsens de kop in de wind. Het ogenschijnlijk licht ingedeukte hoofd met de enorme kinnebak lijkt deze vorm te 'danken' aan de wind.

'Het was vandaag van begin af aan bagarre', keek Kempenaar Dierckxsens glunderend terug op een etappe die hij als tweede besloot. Van aanhoudend nerveus gedrang was inderdaad sprake in de 'waaiers-rit' van woensdag. Die voerde naar een stad met de weinig goeds belovende reputatie. Een slagveld werd het, de rit naar Verdun, al bleven de grote kanonnen van de Tour schadevrij.

Met kopmannen vroegtijdig in de aanval (Michael Boogerd en Bobby Julich waren op enig moment tien minuten 'los' van de concurrentie) en massale achtervolgingen door de US Postal-ploeg en het Spaanse ONCE (favoriet voor de ploegentijdrit van vandaag) werd het ook een curieuze rit. Met daarentegen een vertrouwd beeld in de finale: dertig kilometer voor de finish leidde Ludo Dierckxsens de beslissende ontsnapping in.

Dierckxsens leidt heel vaak beslissende vluchten in. Dit jaar nog was hij de gangmaker in de kopgroep van de Ronde van Vlaanderen die steeds maar uit de greep bleef van de topfavorieten. Winnen deed Dierckxsens uiteraard niet. Zoals hij een week later ook in dé vluchtgroep van Parijs-Roubaix een plaatsje had. Winnen was er weer niet bij.

'Ik ben geen groot finisher', zei de geboren vechtjas in Verdun. Uitgerekend op een dag dat hij het juist heel aardig deed in de sprint-voor-twee (Mancebo, de derde vluchter, kon in het zicht van de finish het tempo niet meer volgen). Zijn tegenstander was er een van reputatie. Maar Laurent Jalabert, die er vanzelfsprekend in geslaagd was Dierckxsens tevoren de kop op te dringen, juichte bijna te vroeg.

'Jalabert had niet gedacht dat ik nog kon remonteren', uitte Dierckxsens zijn trots. In diens supporterscafé In den Valk in het Belgische Kasterlee zal gisteren weer menigmaal hardgrondig gevloekt zijn. Hoewel: de supporters van Dierckxsens hebben hem al zo vaak nét zien verliezen. Ze blijven niettemin fier op hun Ludo. Hij die door velen als een oerdomme renner wordt gezien maar tenminste wel een renner is die zich nimmer verstopt.

Winnen doet Dierckxsens trouwens heus wel eens. Twee jaar geleden demarreerde hij vanuit de start tijdens het Belgisch kampioenschap. De hele dag werd er jacht op hem gemaakt, maar de concurrentie zag hem pas in finishplaats Geraardsbergen achter de meet terug.

Winnen deed Dierckxsens ook al eens eerder in de Tour. In de editie van 1999 passeerde hij juichend de finish, er was uiteraard wederom geen andere renner in zijn gezelschap, maar die zege in St. Etienne kreeg nog een merkwaardig staartje. Hoewel hij niet positief was bevonden, biechtte de renner tegen de Belgische dopingcontroleur Van de Vyvere op dat hij recentelijk een verboden middel had gebruikt, zonder doktersattest.

Onmiddellijk werd Dierckxsens uit de Tour gezet om vervolgens voor enige maanden te worden geschorst. Maar de etappezege bleef staan, de ongeregelmatigheid was immers niet tijdens de Tour geconstateerd. Zich laten 'pakken' tijdens 's werelds grootste wielerspektakel waarin hijzelf wegens al die vluchtpogingen goed is voor tientallen minuten tv-zendtijd, zo dom was Dierckxsens nu ook weer niet.

Welnee, gisteren voelde hij zich helemaal niet 'gepakt' door Laurent Jalabert. 'Die heeft het werk tijdens onze vlucht niet geschuwd.' Dacht hij werkelijk dat hij van Jalabert in de sprint kon winnen? 'Met iemand als hij naar de finish gaan is niet evident. Pfff. . . ik maakte het hem nog lastig.'

Dat moest ook Jaja toegeven. 'Een lastige klant om te verslaan', zei hij over zijn vluchtgezel. 'Het was ook een tijd geleden dat ik een eindsprint heb gereden.'

Rijden was er dit seizoen voor de kopman van de Deense CSC-formatie nauwelijks bij. Jalabert liep begin dit jaar een zware rugblessure op na een val van een trap. Zonder kopman presteerde de ploeg niet zodanig dat deelname aan de Ronde van Frankrijk een vanzelfsprekendheid was. maar de Tour-organisatie verleende Jalabert en de zijnen een wild card. Omdat de co-sponsor van die ploeg volgend jaar ook sponsor is van de Tour, zo mokten de uitgeslotenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden