Kandidatuur voor hoog ambt zelden zo vertrapt

Harriet Miers is in krap vier weken tijd tot de laatste graat gefileerd door politici en media. De kandidate voor het Hooggerechtshof restte slechts een roemloze aftocht....

Van onze correspondent Jan Tromp

Terugtreden met een smoes was werkelijk het enige dat Harriet Miers nog kon doen. Niemand wist wie ze was. Niemand wist waarom zij het moest worden. Steeds minder betrokkenen wilden het weten.

Zelden zal een kandidatuur voor een hoog ambt in de VS zo grondig zijn vertrapt als de nominatie voor het Hooggerechtshof van deze oogappel van president Bush. Hier is een boeketje, geplukt uit een tuin vol distels, brandnetels, akkerpest, zuring en nachtschade:

‘De president heeft een zetel in het Hooggerechtshof vergooid aan zijn persoonlijke advocaat - omdat ze een meisje is en Laura een meisje wilde.’ (Ann Coulter, rechts columniste)

‘Wij geven de voorkeur aan iemand die het heerlijk vindt Margaret Thatcher te citeren boven Barbra Streisand en Gloria Steinem. Sommige opmerkingen van mevrouw Miers komen in de buurt van mannenhaat.’ (Jan LaRue van Concerned Women for America)

‘Het is niet iemand die veel tijd doorbrengt in de wereld van de diepe gedachten.’ (Linda Chavez, president van The Center for Equal Opportunity)

‘Er zijn één miljoen 84 duizend en 504 advocaten in de VS. Wat onderscheidt Harriet Miers van hun, behalve dat ze een band heeft met de president?’ (columnist Charles Krauthammer)

‘Ik heb problemen met deze kandidaat.’ (Trent Lott, Republikeins senator)

‘Mevrouw Miers heeft een spoedcursus nodig in grondwetszaken.’ (Arlen Specter, Republikeins senator)

‘Haar beleefdheidsbezoeken aan senatoren zijn zo belabberd verlopen dat het Witte Huis er maar beter helemaal mee zou kunnen stoppen.’ (Wall Street Journal) ‘Het is de volmaakte perversiteit van Harriet Miers kandidatuur dat het allen die zich uitsloven deze te rechtvaardigen, te schande maakt en zelfs vernedert.’ (George F. Will, conservatief columnist) ‘Met de nominatie van Miers heeft Bush zijn achterban verneukt, Republikeinse senatoren verneukt, conservatieve juristen verneukt.’ (Ann Coulter)

‘Het lijkt nu wel duidelijk dat deze keuze een politieke blunder is van de eerste orde.’ (Wall Street Journal)

En dit is nog maar een kleine selectie. En de kandidatuur was nog geen vier weken oud. Niet iedereen kan met droge ogen naar zo’n onttakeling kijken.

Natuurlijk heeft het de positie van de president verder verzwakt. Door geen markante keuze te maken, heeft hij zijn onzekerheid laten zien en zijn tegenstanders, ook onder zijn eigen kiezers, roken zijn kwetsbaarheid.

Wat nu? De radicaal-rechtse achterban van de Republikeinen heeft zijn tanden laten zien en de president is ervoor teruggeschrokken. Nu volgt het buigen: Bush zal een geharnaste jurist naar voren moeten schuiven die in conservatieve kring zal worden herkend als een van hen, als een rechter die voor de komende twintig of dertig jaar keer op keer de teerling kan werpen in het negenkoppige gezelschap.

Er is nog wel een probleem. Er is conservatisme in soorten in de VS. Van welk stempel moet de gewaarmerkte conservatief zijn? Iedere groepering die heeft bijgedragen aan de ondergang van Miers eist de overwinningspremie op. De anti-abortusfundamentalisten, de grondwetjuristen, de anti-overheid Republikeinen – wie moet Bush tevreden stellen? Of kan hij een kandidaat vinden die gepokt en gemazeld is, en van alle markten thuis?

De president beloofde gisteren dat hij ‘tijdig’ met een nieuwe voordracht komt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden