Kandidatuur De Silguy voor gouverneurschap in Bretagne leidt tot ruzie in Europese Commissie; Eurocommissaris lonkt naar verboden bijbaan

Het familiemotto van de 49-jarige Bretonse edelman en Eurocommissaris Yves-Thibault de Silguy luidt 'Handel moedig'. En moed kan De Silguy niet ontzegd worden....

Van onze correspondent

Geert-Jan Bogaerts

BRUSSEL

De ruzie draait om de vraag of Commissieleden zich verkiesbaar mogen stellen voor politieke functies in hun eigen land. Die vraag is actueel, omdat De Silguy meedoet aan de verkiezingen voor het gouverneurschap van een Bretonse provincie. Daar is niets mis mee, vindt de Fransman, 'want we willen toch allemaal Europa dichter bij de burger brengen'.

Er zijn echter niet veel Europeanen die zijn mening delen. Op één na, en dat is niet de onaanzienlijkste. De Franse president Chirac mengt zich ook in het conflict. Naar verluidt heeft hij druk uitgeoefend op Santer om niet dwars te liggen en De Silguy te laten meedoen in de verkiezingen.

De Silguy geldt als een protégé van Chirac: ze zijn van dezelfde (gaullistische) partij, en het is dankzij de Franse president dat De Silguy Eurocommissaris is geworden. Chirac hoopt dat hij Bretagne gaullistisch kan houden door een bekende partijgenoot zich te laten kandideren.

Juist de bemoeienis van de Franse president schiet bij veel Europese functionarissen in het verkeerde keelgat. Toen voorzitter Gijs de Vries van de liberale fractie in het Europarlement eerder deze week om uitleg vroeg over het conflict, stond De Silguys collega in de Europese Commissie, de Brit Neil Kinnock, breeduit te grijnzen. Hij stak nog net zijn duim niet omhoog.

De Silguy meent een goede kans te maken om daadwerkelijk gekozen te worden. Hij is populair in Bretagne: hij stamt uit een oud, welbekend adellijk geslacht en werd in 1996 door een regionaal tijdschrift gekozen tot 'Breton van het Jaar'.

De Vries noemt de kandidatuur van De Silguy een 'beoordelingsfout'. Hij vindt dat de Fransman, die een van de belangrijkste portefeuilles in de Europese Commissie heeft, zich 'voor 110 procent moet inzetten voor het welslagen van het europroject'. 'Daar ligt zijn verantwoordelijkheid en het verbaast mij dat hij meent het gouverneurschap erbij te kunnen doen'.

De Silguy heeft eerder al laten weten dat hij zijn politieke functie 'in de weekends zou kunnen uitoefenen'. 'Dat zegt iets over de taakopvatting van Franse politici', luidt De Vries' droge reactie.

De liberale fractievoorzitter, die de socialisten en christen-democraten achter zich weet, vindt bovendien dat De Silguys onafhankelijkheid in het geding kan komen. 'Een van zijn taken als gouverneur zal toch zijn om in Brussel te lobbyen voor subsidies voor zijn regio. Daar moet hij dan als Commissaris mede over beslissen'.

In het Verdrag van Maastricht staat dat Commissarissen 'geen enkele ander beroep mogen uitoefenen, of ze daar nu voor betaald worden of niet'. De Europese Commissie heeft bij aanvang van haar huidige zittingstermijn, in 1995, ook intern al afspraken gemaakt om belangenverstrengeling te vermijden. Santer heeft daar De Silguy op gewezen. Als de Fransman echter toch door wil gaan, kan hij feitelijk alleen tegengehouden worden door het Europese Hof van Justitie. Dat is de enige instelling die een individuele commissaris kan ontslaan. Het Europees Parlement kan ook ingrijpen, maar dat zou meteen de hele Commissie naar huis moeten sturen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden