Kampvuurgevoel

Het nieuwe festival Mañana Mañana wil bovenal relaxed zijn. Moeders, bejaarden en een verse bruid zitten naast elkaar in de zon. Wie koffie wil, maalt zelf de bonen. 'De security kan forel gaan vangen.'

Mañana Mañana is een nieuw, twee dagen durend feest voor 'levensgenieters, muziekliefhebbers en bourgondische types'. Het was aangekondigd als 'het meest relaxte festival van Nederland'. Niemand dus die een regelrechte knalfuif verwachtte op landgoed Enghuizen in Hummelo, 'het Vondelpark van de Achterhoek'. Wel een soort Woodstock, georganiseerd door de mensen achter de Zwarte Cross.


Op een afgestorven boom bij de parkeerplaats van Enghuizen is een bordje gespijkerd. Assad, stop now. I wanna live! Aan een bloeiende boom, een stukje verder, hangt een vriendelijk vervolgbordje. Thank you, Assad.


Bij de ingang betaal je een tientje entree - geen geld - en kun je houten muntjes kopen. Met een shotje Nozem Oil en een hamburger van Gronings weiderund strijk je neer, in de zon op het grasveld, tussen borstvoeding gevende moeders, bier drinkende jongeren en benieuwde bejaarden.


Ze zitten naast elkaar op Mañana Mañana, waar geen wereldberoemde band, maar een voortdurend kampvuurgevoel de headliner is. Waar je zelf de bonen mag malen als je koffie bestelt. En waar je je bijna schuldig voelt als je je iPhone uit je zak haalt. '3G weg ermee, 4G que?', suggereert een tekst bij de ingang.


In het bos staat een piano waarop bezoekers zelf een concert kunnen geven. Het mooiste moment is daar waar de zon tussen de bomen door schijnt, een band die niemand kent mooie liedjes speelt en de zanger een kind omhoog houdt dat zijn moeder kwijt is.


In het gras aan het water zit een breed glimlachende bruid. Robin (33) is drie dagen geleden getrouwd met Gertjan (30). Nu zijn ze met hun koepeltentje op honeymoon naar Mañana Mañana, waar het eten beter smaakt dan de barbecue tijdens hun feest. 'De security heeft hier niks te doen', zegt Robin. 'Die kan gewoon forellen vangen.' Voor drie muntjes mag je een hengel in het water gooien om je eigen maaltijd op te vissen.


Mark (30) is net met twee vrienden bij Bennie Jolink wezen luisteren. 'Mijn telefoon lag in het gras, net iets van mij vandaan. Iemand zei: 'Let op je telefoon.' Maar dat hoeft hier niet. Hier zijn geen Roemenen op je telefoon uit.' Vorig weekend was hij nog op Mysteryland, vooral voor de muziek. 'Toen had ik een pilletje op. Nou, dat zie ik hier niet gebeuren.' Al had hij dat pilletje gemakkelijk langs de entree gekregen, waar niemand in tassen kijkt of de behoefte tot fouilleren voelt.


'Je voelt dat het de organisatie niet gaat om maximaal cashen', zegt vriend Bark (30). 'Er is misschien drieduizend man, maar het driedubbele zou ook op het terrein passen. Het is een beetje zoals de Parade.' Maar toch ook weer niet, want hippe Randstedelingen hebben de weg naar het vredelievende Hummelo nog niet massaal gevonden. Volgend jaar is er ongetwijfeld een nieuwe editie. Niet allemaal tegelijk alsjeblieft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden