Kampioenendromers in de Kuip

Veel is nostalgie in voetbal, maar in zekere zin herleven oude tijden.

Feyenoord-speler Sven van Beek na zijn eigen goal tegen ADO. Beeld anp

Het eigen doelpunt van Sven van Beek bij ADO Den Haag oogt zondag zo knullig, zo amateuristisch, dat je, al is het maar een fractie van een seconde, aan belchinezen denkt. Aan doorgestoken kaart dus.

Maar nee natuurlijk, het is gewoon een blunder van jewelste, culminerend in de voorlopige ontnuchtering voor de kampioenendromers uit Rotterdam. Na de wanprestatie in Den Haag was de hosannastemming bij Feyenoord zondag in één zucht vervlogen. Het was onwerkelijk hoe groot de euforie was geweest. Een wolk van aanhankelijkheid trok over Nederland na de zege op Ajax in het bekertoernooi.

Zoon 3 bijvoorbeeld, eigenlijk voor PSV, trok zijn shirt van Feyenoord donderdag weer uit de wasmand. Hij wilde de trui nog een dag aan naar school. Zo'n klasje biedt tegenwoordig een rijke schakering aan voetbalkleuren en hij is niet helemaal eenkennig.

Dan de echte supporters. Door het dolle heen waren ze. Geweldige beelden leverde dat op, zeker, van met hun legioen feestende voetballers. Maar hoe vaak in de sport blijkt zo'n vroegtijdige catharsis een misleiding van de werkelijkheid? Heel vaak dus.

Een kennis vertelde dat hij de Kuip nog nooit zo had voelen trillen als woensdag, na het eigen doelpunt van Veltman in de slotminuut van de blessuretijd. In 1936, kunnen we lezen in Michel van Egmonds bundel De Snor van Jozsef Kiprich, is dat feesten tijdens de bouw zelfs geoefend door 1.500 mannen. Ze waren uitgenodigd om flink te springen en zo uit te testen of de Kuip trilbestendig was. Dat is-ie nog steeds.

Ach, de Kuip, tempel, in de ban gedaan voor interlands omdat sponsors onderweg te lang in de file staan of natte haren krijgen van een buitje. Het zegt iets over hoe ver de sport is afgedreven van waar het werkelijk om draait. De Kuip, schitterende sfeer. Intimiderend ook. Een bak vol emotie, van bloeddoorlopen ogen, haat en liefde, van hunkering en ontluistering.

Hoe het eraan toegaat in de Kuip, het balanceert soms op de grens tussen volstrekte waanzin en luidruchtige aanbidding. Hoe dan ook, meeslepend is het zeker. Dirk Kuijt, de aanvoerder van de gideonsbende die de titel naar Rotterdam wil terughalen, was alvast hoog op het schild gehesen. Terecht, maar het is nog zo vroeg in het seizoen.

Want na die midweekse zondag werd het weer echt zondag. Hoe zou Feyenoord reageren, na die besprenkeling met lof? Het antwoord: van een zo ervaren ploeg, relatief gezien dan in de veredelde jeugdcompetitie eredivisie, had je veel meer mogen verwachten.

Ajax mag dit seizoen moeite hebben met de topwedstrijden, het wint eenvoudig van de kleintjes. Roda JC werd met 6-0 vernederd. Feyenoord moest een dag later antwoorden en faalde opzichtig, alsof de zege van woensdag een last was in plaats van een lust.

Maar komende zondag is het alweer Feyenoord - Ajax, om 14.30 uur. In zekere zin herleven oude tijden in het voetbal. En dus moet die goeie ouwe Kuip zondag het stramme lijf weer strekken, om een nieuw wonder te helpen verrichten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden