Kamper burgemeester trekt met hart en ziel ten strijde tegen drugs

Het is een herder die zijn kudde met Don Quichot-achtige neigingen beschermt, meent een raadslid van GroenLinks. Een roepende in de woestijn, noemde de plaatselijke krant hem eens....

Van onze verslaggever

Bas Mesters

KAMPEN

De cafés kennen geen sluitingstijd, maar elke gram drugs is een gram te veel in Kampen, vindt Kleemans. In zijn gevecht om Kampen de eerste drugsvrije stad ter wereld te maken, richtte de CDA'er in het weekeinde van 24 juni zijn vizier op de houseparty. Daar moesten 45 feestgangers zaterdag hun pillen inleveren en werden vijf dealers gearresteerd. Direct na het ingrijpen van de politie verkondigde de vakantie vierende burgemeester dat dit de laatste houseparty in Kampen was geweest. Hij wil geen vergunning meer geven, ook al was er geen sprake van ongeregeldheden.

Terwijl andere burgemeesters toestaan dat jongeren hun pillen tijdens het feest laten testen, zet Kleemans zich schrap, gestut door CDA, PvdA en klein rechts, dat in Kampen groot rechts heet. De politie moet jagen. Het is nog niet te laat voor het stadje aan de IJssel. Kampen moet fris en vrolijk blijven.

Deze maand trok Kleemans ook landelijk de aandacht met zijn oorlog tegen drugs. Tijdens een congres in de Utrechtse Jaarbeurs foeterde hij op het gemeentelijk gedoogbeleid. Nederland gaat blowend ten onder, hield hij zijn gehoor voor. Kleemans wees trots op zijn eigen drugsbeleid. De tolerantie ligt op nul. De mensen smeken er om, meent hij. En als de mensen roepen is Kleemans de eerste om daarop in te gaan.

Nederland maakt het niet makkelijk voor een drugsbestrijder als Kleemans. Toen hij een overleden Kampense vrouw omschreef als een heroïneprostituée die een overdosis had genomen, kreeg hij van de familie bijna een rechtszaak wegens smaad aan zijn broek. En begin dit jaar handelde hij zo voortvarend dat de rechter hem daadwerkelijk moest terugfluiten. Hij moest de sluiting van twee koffieshops terugdraaien, toen de exploitanten aannemelijk wisten te maken dat er geen sprake was van ordeverstoring. Kleemans had er geen goed woord voor over: 'Voor omwonenden is en was het onbegrijpelijk dat de burgemeester geen gelijk krijgt. Burgers kunnen zich door de criteria van justitie in hun hemd gezet voelen.'

De congresgangers in Utrecht gniffelden om de felle Kleemans, maar sinds zijn landelijke optreden stroomt, naar zijn zeggen, op het Kampense stadhuis de fanmail binnen. Niet zozeer van Kampenaren, maar vooral van buiten. Meer dan honderd brieven van gewone burgers. De teneur is volgens de burgervader altijd positief: ga zo door. Wij staan achter u. Dit is het geluid waar we op hebben gewacht. Het is voor hem de bevestiging van zijn mening dat wat mensen op straat zeggen niet goed wordt opgepakt door politici.

Een burgemeester is er in de ogen van Kleemans voor de mensen. Dat de Kampense herder ver gaat bij het naleven van dit adagium bleek bij de dodenherdenking van 1990. Vanuit de gemeenschap was het verzoek gekomen om op 4 mei geen schepen met Duitse vlaggen langs het stadsfront te laten passeren. Prompt nam de gemeente contact op met rijkswaterstaat en de rijkspolitie of er een mogelijkheid was het scheepvaartverkeer tijdelijk te vertragen of stil te leggen. Het was een verloren strijd vanaf het begin, maar Kleemans ging hem aan, zoals hij ook op verzoek van een kerkgenootschap ooit een bordeel in Kampen probeerde te sluiten.

Het deert hem niet. 'Ik wil een burgemeester zijn van wie iedereen zegt hij heeft de moed om de waarheid te zeggen', zo zei hij ooit tegen de Zwolse Courant. 'Ik ga nooit moeilijkheden uit de weg als ik onrechtvaardigheden zie. Daar steek ik mijn nek voor uit. Daar sta ik met hart en ziel achter.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden