Kamp in bossen moet wijken voor natuur

Na een halve eeuw dreigt een schoolkamp in een Brabants natuurgebied te verdwijnen vanwege milieuregels. 'Maar hier kweken we bij kinderen juist respect voor de natuur.'..

Bijna zeventig Alblasserdamse kinderen staan onder de bomen in de rij voor een grote pan met ranja. Even verderop schillen kampmoeders aardappels, heel veel aardappels. Dan klinkt een bel. 'De bel voor een spel en de ratel voor het eten', zegt de 53-jarige Frank van Welzenis, al 25 jaar kampleider. 'We hebben zo onze tradities.'

Voor het vijftigste jaar is schooljeugd uit Alblasserdam een week op kamp in de Drunense Duinen. Er is in al die jaren weinig veranderd. Oorspronkelijk bedoeld om kinderen uit arme gezinnen een weekje vakantie te gunnen, is het vrijwillige schoolkamp uitgegroeid tot een vaste traditie onder de basisscholen in Alblasserdam. Generaties zijn ermee opgegroeid, de gemeente ondersteunt het. Maar de vergunning is in gevaar.

Het kamp heeft van oudsher plaats in de Loonse en Drunense Duinen, een natuurgebied van bos en veel zandverstuivingen in Noord-Brabant dat vorig jaar werd aangewezen tot nationaal park. Het park wordt beheerd door een overlegorgaan waarin de vijf omliggende gemeenten, Natuurmonumenten en enkele andere organisaties zitten.

Kamperen is in het park niet toegestaan, behalve met een vergunning. In het beheers-en inrichtingsplan voor het park is vastgelegd dat kampeervergunningen niet meer worden verleend, om de natuur rust te gunnen en vanwege brandgevaar.

Een duidelijke afspraak, vindt wethouder Peter Groenestein van de gemeente Heusden, op wier grondgebied het kamp wordt opgeslagen. 'We hebben Alblasserdam nog vijf jaar gedoogd, om ze tijd te geven het kamp af te bouwen.'

Natuurmonumenten ziet graag kinderen in de natuur, maar wijst ook op de gevaren. 'Het klinkt wel heel idyllisch, maar bij brand is evacuatie lastig', zegt Frans Kapteijns, medewerker Midden-Brabant van de organisatie. 'We willen van het park één geheel maken en het kamp past daar niet in. Aan verplaatsing van het kamp werken we graag mee.'

Volgend jaar is het laatste jaar dat de vergunning geldig is. 'Het is hun goed recht om te protesteren, maar wij zullen in het overlegorgaan bekijken of van een eventuele uitzondering geen precedentwerking uitgaat', zegt Groenestein.

Het precieze lapje grond waarop de gemeente Alblasserdam haar tenten opslaat, is privé-bezit van de familie Klerks. Na het overlijden van de oude Jan Klerks, decennialang boswachter in de Drunense Duinen, is de grond in handen gekomen van zijn vijf zonen en drie dochters. Ze willen van geen wijken weten, zegt zoon Jos. 'Het is een principekwestie. We verkopen de grond niet en het kamp moet blijven. Dat hebben we mijn vader in zijn laatste dagen beloofd. Zijn hart en ziel lagen in de bossen. Ook bij dat kamp.'

Piet en Fien van Kempen van café De Drie Linden in Giersbergen ondersteunen het kamp al 38 jaar. Hun café is het dichtstbijzijnde stukje bewoonde wereld voor het kampterrein, dat twintig minuten lopen het bos in ligt. 'Vroeger waren we contactpersoon en ging onze dochter op de pony naar het kamp met de post. Nu komen ze bij ons water halen.'

Het kamp is primitief: geen douche, geen elektriciteit, een wc-pot met een emmer water ernaast om door te spoelen. 'Zo laten we geen sporen achter in de natuur', zegt kampleider Van Welzenis. De kleren en lijven van de kinderen zijn na een paar dagen behoorlijk smerig, maar de tenten en de tuintjes die ze daarbij hebben aangelegd zijn mooi verzorgd. Althans, de meeste, zo blijkt als bij de lunch cijfers uitgedeeld worden. 'Het groepje De Sexbommen heeft een zesenhalf voor hun tent, want die was rommelig', luidt het oordeel. 'Hun tuin krijgt een zesje, want ik denk niet dat sokken als versiering zijn bedoeld.'

De kinderen groeien echt tijdens zo'n weekje kamp, zegt Van Welzenis. 'Ze moeten een tent delen met relatieve vreemden en leren elkaar aan te spreken op hun gedrag. En ze maken echt kennis met de natuur. Lessen in de klas kunnen daar nooit tegenop.' Robin (groep 6) heeft zich met zijn groep uitgeleefd op een vulkaan en een kasteel van hout, mos en zand. Anouschka (groep 8) is al drie keer mee geweest. 'Het leukste is als je de pan met vla mag uitlikken. Pan op je hoofd en draaien maar.'

Burgemeester Ad van den Bergh van Alblasserdam is voor behoud van het kamp aan het lobbyen bij het overlegorgaan dat het nationaal park beheert. 'We hebben begrip voor de regels, maar tegelijkertijd vragen we aandacht voor de bijzondere situatie van het kamp dat altijd met veel enthousiasme is gedragen door de gemeenschap. Kinderen die er geweest zijn, begrijpen beter hoe belangrijk het is voorzichtig om te gaan met de natuur.'

De kinderen hebben ook al gehoord dat volgend jaar misschien de laatste keer is. Ze zijn in actie gekomen, maar initiatiefnemer Mitchell vertelt niet wat ze hebben gedaan. 'Dat is top secret tot de bonte avond, op donderdag.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden