Kamer steunt ombudsman voor kinderen

Den Haag De kinderombudsman komt er tóch. Ruim acht jaar nadat de Tweede Kamer voor het eerst sprak over een ombudsman die uitsluitend de belangen van kinderen behartigt, is er eindelijk een meerderheid gevonden....

Kamerlid Khadija Arib (PvdA) diende al in december 2001 een wetsvoorstel in voor de komst van een kinderombudsman. Het zou een apart instituut moeten worden dat, net als de Nationale Ombudsman, de regering adviseert over wetgeving en beleid. Ouders en kinderen konden er terecht met klachten over jeugdzorg, kinderopvang, consultatiebureaus en het onderwijs.

De Raad van State was echter kritisch. Het optuigen van een nieuw instituut zou te veel geld kosten. Kort daarna waren er verkiezingen en verdween de kinderombudsman van de agenda.

Eind 2008 probeerde Arib het voor de tweede keer. Intussen hadden ook de Verenigde Naties aangedrongen op een kinderombudsman. Om aan de kritiek van de Raad van State tegemoet te komen, zou die worden ondergebracht bij de Nationale Ombudsman. Een Kamermeerderheid leek zich af te tekenen.

Maar in maart kantelde het beeld. Het kabinet was gevallen en de financiële crisis dwong de Kamer iedere euro om te draaien. Wat voegt de kinderombudsman eigenlijk toe aan alle inspecties, toezichthouders, de kindertelefoon en de Nationale Ombudsman, vroeg de Kamer zich af.

Dus kon Arib opnieuw gaan uitleggen. ‘Het is een onafhankelijke, overkoepelende organisatie waar alle kinderen en ouders terecht kunnen met klachten. Of die nu gaan over onderwijs, zorg, of kinderopvang. En in tegenstelling tot de Nationale Ombudsman, mag de kinderombudsman ook niet-publieke instellingen controleren, zoals kinderdagverblijven.’

Bleef over het meest heikele punt: de financiën. Ine Aasted-Matsen (CDA): ‘We moeten 20 miljard bezuinigen. Het is dan onverantwoord om extra geld vrij te maken.’ Ze wees erop dat ook bij de Nationale Ombudsman vijf mensen zich fulltime bezighouden met de jeugd.

Maar die zien volgens Arib slechts toe op drie publieke instellingen, terwijl zij juist pleit voor een overkóepelende ombudsman voor kinderen. En niet vijf, maar twintig mensen zouden die functie moeten vervullen. Of vijftien, zoals minister Rouvoet van Jeugd en Gezin uiteindelijk besloot.

Maar vijftien man voor de behandeling van alle klachten van ouders en kinderen, dat vonden de ChristenUnie en het CDA weer wat weinig. Bij de Belgische kinderombudsman komen tussen de vijfhonderd en tweeduizend klachten per jaar binnen. Dat is voor vijftien man niet te doen.

Dus paste Arib haar voorstel opnieuw aan. De kinderombudsman is daarom niet verplicht om alle klachten die binnenkomen, daadwerkelijk te behandelen.

Het CDA sputterde nog wat, maar gaf donderdag toch zijn steun.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden