Kader Abdolah: 'Ik vergiste me, en niet alleen ik, wij vergisten ons allemaal in president Rohani'

Tot een week geleden steunde Kader Abdolah de Iraanse president Rohani nog. Nu schaamt hij zich daarvoor, want er blijkt geen verschil tussen hem en hardliner ayatollah Khamenei.

null Beeld anp
Beeld anp

Weer een opstand in het vaderland. Is dit het begin van het einde van het regime van de imams? Is de tijd aangebroken om terug naar huis te keren?

Alleen de Iraniërs weten wat het betekent om een dictatoriaal, islamitisch regime te hebben.

De macht is in handen van een stel oude imams die op een van de grootste olie- en gasvelden van de wereld zitten. Het is duidelijk hoe gevaarlijk ze kunnen zijn als ze de olie verkopen en zo miljarden dollars en euro's binnenhalen.

Niemand had verwacht dat de ayatollahs, die nooit een kogel van dichtbij hadden gezien of een geweer hadden vastgehouden, naar Syrië zouden gaan om naast Assad te vechten.

Niemand had verwacht dat de ayatollahs, die ooit de cinema als haram hadden aangemerkt, zouden leren filmen om hun valse islam aan het volk te verkopen.

Ze hebben een samenleving gecreëerd waar alleen hun eigen aanhangers, de bebaarde mannen en de zwaargesluierde vrouwen, van kunnen profiteren. Wie niet van hen is, wie niet het masker van hun islam op zet, krijgt geen baan en heeft geen toekomst.

Kader Abdolah Beeld Joost van den Broek / de Volkskrant
Kader AbdolahBeeld Joost van den Broek / de Volkskrant

We hebben onszelf lange tijd voor de gek gehouden. We dachten: laten we onderscheid maken tussen de hardliners, de liberalen en de hervormers. Dat was zelfbedrog, ze zijn allemaal hetzelfde.

Ik schaam me dat ik tot een week geleden president Rohani nog steunde, ik wenste hem geluk en ik meende dat hij totaal anders was dan de hoogste leider, ayatollah Khamenei. Ik vergiste me, en niet alleen ik, wij vergisten ons allemaal.

Allen zijn valse, corrupte imams. Als ze het gevaar voelen, gaan ze als een blok bij elkaar staan om hun regime niet ten val te laten komen.

De duizenden mensen die in de afgelopen week en ook vandaag in Iran protesteerden, hebben de valse maskers van de leden van het regime weggetrokken.

Deze opstand was een grote verrassing voor iedereen, zelfs voor degenen die demonstreerden. In een klap gingen al die mensen in alle grote en kleine steden van het land de straat op. Ook in de kleinste steden, waarnaar ik nieuwsgierig op de plattegrond moest zoeken om te achterhalen waar ze liggen. In mijn geboortestad Arak, waar niemand ooit iets interessants deed, waren de demonstranten een politiebureau binnengevallen om aan wapens te komen. Ik trilde van jaloezie. Ik zag een opname van hun actie online, ze riepen: 'Weg, weg met Khamenei. Weg met de dictator!'

Wat? In Arak, mijn stad? Ik volgde de andere steden. Massa's mensen verspreid door het hele land stampten met hun voeten op de grond en riepen bijna 'Genoeg genoeg, Allah genoeg!' .

Je hoorde geen klanken en zag geen kleuren van religie meer. Geen Allaho Akbar. En geen Hossein, Hossein, Ali, Ali, maar duidelijke eisen zoals 'Weg met hardliners, liberalen en hervormers. Weg met hen allemaal!'

Ik hoorde zelfs dat ze Reza Sjah begroetten die 74 jaar geleden is overleden: 'Reza Reza Reza Sjah!' Hij was de stichter van de Pahlavi-dynastie en vader van de laatste sjah van Perzië.

Deze mensen zijn geen intellectuelen, geen oppositieleden, geen kunstenaars, geen ingenieurs, maar gewone wanhopige mensen die moe zijn van de corrupte, valse Allah die de ayatollahs aan het volk verkopen. Een Allah die steelt, die liegt, die martelt en die executeert. Het verrassende is dat zij dezelfde mensen zijn die ooit dit regime tot stand hebben gebracht.

Het hele regime heeft zich achter de grote ayatollah Khamenei geschaard en ze gaven de schuld van de opstand aan Amerika, Israël en IS. Op die manier proberen ze zichzelf legitimiteit te geven om het protest in de kiem te smoren. Ze zijn dus bezig iedereen weer te arresteren, te martelen, zelfs te verkrachten om nog langer aan de macht te blijven.

Maar gezegd moet worden dat wat deze dagen in Iran plaatsvindt geen 'onervaren' Arabische Lente is. Het is een opstand die veel geleerd heeft van alle soorten verzet gedurende de afgelopen honderd jaar in het vaderland.

De ayatollahs zullen ook deze opstand bedwingen, maar al die mensen hebben een blijde tijding aangekondigd. Het duurt nog even, maar klokken hebben het einde van het valse, corrupte regime van de imams ingeluid. Een vergelijkbaar theocratisch regime zal nooit meer in Iran voet aan de grond krijgen.

Wat een opluchting, er is hoop.

Schrijver Kader Abdolah (1954) vluchtte in 1988 vanuit Iran naar Nederland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden