Kabouter

We zitten aan de goede kant van de herfst; de kant die oproept tot het monter omhoog gooien en laten neerdwarrelen van bladeren, met heldere stem roepend: 'Kijk, de bladeren zijn weer gevallen!'


Of doe ik dat alleen. Nee, vast niet, iedereen vindt het leuk als het herfst wordt, omdat we elke keer opnieuw vergeten dat de winter erop volgt, met zijn norovirus en depressies. Vreemd menselijk trekje. Het is net zoiets als al die vrouwen die hun bevalling meteen vergeten zijn als het kind eruit is.


De herfst roept bij mij, behalve misplaatste vreugde, ook allerlei associaties met kabouters op, en daarom was ik zo blij dat ik bij de bibliotheek Leven en werken van de kabouter zag staan, van Rien Poortvliet. Ik drong het boek, zoals ik met alle kinderboeken doe, hardhandig aan mijn kinderen op. 'Dan leren we alles over de kabouter, dat is handig.'


(Als je niet zelf kinderboeken opdringt aan je kinderen, zit je voor eeuwig vast aan een oneindige boekenreeks waarin een muis genaamd Geronimo Stilton de hoofdrol speelt, die allemaal incoherente avonturen meemaakt met een bonte stoet mummies, dinosaurussen, vleesetende planten en vampiers, en waarbij je regelmatig aan de bladzijden moet krabben zodat zich een overweldigende kotsgeur aan je opdringt, waarover de kinderen enthousiast 'BAH!' roepen.)


Ik heb het als kind niet gelezen, Leven en werken van de kabouter, omdat Rien Poortvliet toen niet bon ton was en de kabouter not done. Maar nu we allemaal terug naar de basics en de natuur gaan en het bovendien crisis is, kunnen we heel wat opsteken van de kabouter en zijn leven en werk.


Ademloos bestuderen we de hoofdstukken. 'Gereedschappen', 'Omgang met andere Wezens', 'Vervoer van Gewonden', 'Acupunctuur', 'Dagrythme' (dit is denk ik kabouterspelling), en, ja ook dat, 'Voortplanting'.


Ik had zoiets al vernomen over het werk van Rien Poortvliet, en misschien kwam het daardoor dat hij in mijn jeugd niet bon ton was, maar hij tekent de naakte kabouter veelvuldig, en best obsceen. Vooral het vrouwtje heeft, het spijt me dat ik dit in deze pittoreske context moet zeggen, pornotieten. Nu kan dat komen doordat vrouwelijke kabouters altijd tweelingen baren, die zij 'jarenlang aan de borst' houden. Daar worden je borsten niet kleiner van. Maar om ze die grote memmen om de pagina, op volstrekt willekeurige momenten, te laten ontbloten: moet dat? Mijn kinderen denken al dat vrouwelijke kabouters altijd topless (met puntmuts) door het leven gaan, en dat is natuurlijk niet zo. Ik neem tenminste aan dat vrouwelijke kabouters meestal netjes aangekleed zijn.


Al dat bloot helpt wel om de aandacht vast te houden. De kinderen wilden heel lang kijken naar een tekening van een tevreden kaboutervrouw die haar tweeling de borst geeft. Ach, je moet je voorlichting ergens vandaag halen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden