Kabinet heeft het gehad met 'arrogante' chef Belgacom

BRUSSEL - Jarenlang heeft de Belgische regering zijn uitspattingen getolereerd: zijn torenhoge salaris, zijn schimmige vastgoeddeals, zijn legendarische arrogantie. Maar dit keer is Didier Bellens, de topman van telecombedrijf Belgacom, te ver gegaan. Ook al levert hij de Belgische schatkist jaarlijks honderden miljoenen euro's op, toch wil de regering hem weghebben.


Vrijdag beslissen de ministers wat ze met Bellens (58) zullen beginnen. Het liefst zouden ze hem ontslaan, klinkt het in de wandelgangen, ware het niet dat hij dan 2 miljoen euro aan ontslagvergoeding krijgt. De regering zou verwoed zoeken naar een manier om daar onderuit te komen.


Maar dat de eigenwijze topmanager Bellens harde sancties kan verwachten, dat is duidelijk. 'Er zijn grenzen', hoorde de krant De Standaard in de ambtswoning van de premier. 'Hij maakt de politiek belachelijk.'


De druppel die de emmer deed overlopen, was een toespraak van Bellens in een Brusselse zakenclub. De topman van Belgacom, een beursgenoteerd bedrijf met de Belgische staat als hoofdaandeelhouder, klaagde over premier Elio Di Rupo. Die zou elk jaar vragen om hogere dividenden, zei Bellens, 'als een klein kind dat zijn Sinterklaas komt halen'.


De uitspraak kwam bovenop een reeks van beledigingen, verdachtmakingen en conflicten. Het begon met Bellens' weigering om in te leveren op zijn jaarsalaris: 2,5 miljoen euro in 2012. De regering mocht soberheid onder overheidsmanagers prediken wat ze wilde, Bellens deed daar niet aan mee.


Meer nog: de telecombaas regelde achter de schermen nog wat extraatjes. Zo bleken enkele sponsorcontracten en vastgoeddeals van Belgacom persoonlijk profijt op te leveren voor de bestuursvoorzitter. De beschuldigingen van fraude en belangenverstrengeling werden overigens niet bewezen.


Een vrouw bracht Bellens nog dieper in de problemen. De topman gaf zijn persoonlijk assistente, Concetta Fagard, promoties en loonsverhogingen. Maar Fagard ontpopte zich volgens insiders tot een geld verslindende diva. Het leidde tot een arbeidsconflict, waarbij Fagard in haar val een handvol toplui met zich mee sleurde.


Voor de meeste politici was de maat toen al vol. Hoe vaak ze Bellens ook op het matje riepen, het haalde niets uit. Bellens lachte hen uit in hun gezicht, sprak hen toe als kleine schooljongetjes, en zette zijn haantjesgedrag voort.


Niemand kon hem wat maken, want Bellens was niet alleen een vertrouweling van de Parti Socialiste (PS), hij was ook - zo geven vriend en vijand toe - succesvol in zijn werk. In acht jaar tijd loodste hij Belgacom voorbij de toenemende concurrentie. Onder Bellens' leiding spekte Belgacom jaarlijks de schatkist met aanzienlijke bedragen.


'Ik geloof dat Bellens een strategisch genie is', vatte minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (Parti Socialiste) het samen. 'Maar hij is zo verslaafd aan geld dat het een gezondheidsprobleem wordt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden