Justitie Israël verscherpt aanklacht tegen afgetreden minister Lieberman

De ex-minister van Buitenlandse Zaken, een vooraanstaand politicus, zegt onschuldig te zijn. Maar een partijgenoot zal tegen hem getuigen.

TEL AVIV - De Israëlische procureur-generaal Yehuda Weinstein heeft begin deze week zijn aanklacht verscherpt tegen Avigdor Lieberman, de op 14 december afgetreden minster van Buitenlandse Zaken. De verscherpte aanklacht is een tegenvaller voor Lieberman, die door corruptieschandalen wordt achtervolgd en had gedacht in een snel proces zijn naam te kunnen zuiveren. Maar als het aan Weinstein ligt, zien we de leider van de rechtse partij Israel Beitenu de komende jaren niet terug in een openbare functie.


Er wachtte Lieberman nog een verrassing: zijn trouwe onderminister en partijgenoot Dani Ayalon zal tegen hem getuigen. In december schrapte Lieberman Ayalons naam van de kandidatenlijst van Israel Beitenu, en het lijkt erop dat deze in de rechtszaal zijn gram wil halen. Lieberman blijft sto¿cijns verklaren dat het aanstaande proces zijn onschuld zal aantonen.


Ayalon is van plan de rechtbank te vertellen hoe zijn baas hem een paar jaar geleden dwong uit tien kandidaten uitgerekend Ze'ev Ben-Aryeh te benoemen tot ambassadeur in Letland. In oktober 2008 overhandigde Ben-Aryeh aan Lieberman een enveloppe met vertrouwelijke documenten over diens langlopende corruptie-affaire. Hij was destijds ambassadeur in Minsk en beschikte in die functie over correspondentie tussen de Israëlische en Wit-Russische recherche.


Lieberman zegt dat hij de documenten onmiddellijk door het toilet heeft gespoeld, zonder justitie te verwittigen. Dat wettigt het vermoeden dat Ben-Aryeh bij zijn latere sollicitatie voor het lekken van de informatie is beloond. Plezier heeft hij er overigens niet van beleefd. In plaats van een ambassadeurschap in Letland kreeg hij een taakstraf van 4 maanden wegens misbruik van vertrouwen.


Voor procureur-generaal Weinstein is de 'ambassadeursaffaire' niet meer dan een troostprijs. Vorige maand moest hij vaststellen dat de jackpot hem is ontglipt, nadat de politie Lieberman tien jaar lang op de hielen had gezeten in een veel grotere corruptiezaak.


In 1997 was de latere minister, die de Likud had verlaten maar Israel Beitenu nog niet had opgericht, een handel begonnen in hout en valuta, voornamelijk in Oost-Europa. In de jaren daarna richtte Lieberman met hulp van zijn juridisch adviseur Yoav Mani vijf nieuwe firma's op, onder meer op de Maagdeneilanden en Cyprus. Die zouden door rijke buitenlandse vrienden met zakelijke belangen in Israël zijn gebruikt om hem geld toe te spelen.


Zwijgrecht

De Israëlische wet staat het een minister niet toe naast zijn functie zaken te doen. Lieberman omzeilde die bepaling met fictieve transacties. Zo 'verkocht' hij bedrijven aan een oude vriend in Antwerpen en aan zijn voormalige chauffeur. Zijn dochter Michal, een 20'er, streek maandelijks 65 duizend dollar op voor zakelijke adviezen aan een Russisch bedrijf.


Weinstein wilde Lieberman aanklagen wegens fraude, misbruik van vertrouwen en witwassen. Maar het onderzoek verliep traag en ook op andere punten zat het hem niet mee. Mani weigerde te getuigen en beriep zich op zijn zwijgrecht. Een van de kroongetuigen stierf een natuurlijke dood, een tweede pleegde zelfmoord en een derde bleek onvindbaar.


Tot het laatst hield Weinstein zijn hoop gevestigd op Danielle Mourtzi, een medewerkster van een Cypriotisch advocatenkantoor. Zij had hem in 2008 nog belangrijke informatie verstrekt. Maar toen justitie in november vorig jaar bij haar aanklopte, bleek ze slachtoffer te zijn geworden van een acute aanval van geheugenverlies. Zonder ten minste één belangrijke kroongetuige durft Weinstein geen zaak tegen Lieberman te beginnen. Om die reden heeft hij de 'grote affaire' voor gesloten verklaard.


De 'kleine affaire' - de ambassadeursbenoeming - kan nog alle kanten op. Door de recente lijstverbinding tussen Israel Beitenu en de Likud is Lieberman de belangrijkste Israëlische politicus geworden na Netanyahu. Als zijn rechtszaak eindigt in vrijspraak of een zeer lichte straf zal hij hooguit een paar maanden buiten spel staan. Maar als de straf zwaarder uitvalt, kan de rechter besluiten hem maximaal zeven jaar uit te sluiten van openbare functies. In dat geval kan de ex-minister van Buitenlandse Zaken definitief een streep halen door zijn ultieme politieke doel: het leiderschap van Israël.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden