Justin-bashen

Filmvakblad Variety roept op tot een boycot van Justin Timberlake als acteur. Onterecht.

'Alsof een aantal mensen op mijn gezicht heeft gepoept. Woest is Justin Timberlake. Zit hij daar, met een journalist van het blad GQ dat hem had verkozen tot Man van het Jaar. Terwijl net een paar uur eerder een artikel is verschenen met de kop 'Waarom Justin Timberlake zou moeten stoppen met acteren'. In Variety, hét filmvakblad dat bij elke producent, regisseur en casting director op het bureau ligt. 'Stuur hem alsjeblieft geen scripts meer', eindigt het stuk.


'Waar komt al dat venijn vandaan?', vraagt Timberlake zich af. En barst vervolgens in een kwade monoloog los die zijn filmcarrière óók niet verder gaat helpen, maar dat doet er hier even niet toe. Ik zit in team-Timberlake namelijk.


Want het is zielig. Er zijn acteurs te bedenken die eerder een acteerstop zouden moeten overwegen. Nicolas Cage bijvoorbeeld, die slechte films blíjft kiezen. Eddie Murphy, de gebroeders Wayans en Martin Lawrence, die denken dat een fat suit synoniem is voor grappig. Al Pacino en Robert de Niro, die hun legendarische carrière bezoedelen met rommel. Maar zelfs zíj moeten het allemaal zelf weten.


Zo veel is er niet mis met Justin Timberlake. Hij was verrassend fijn in indie-films als Alpha Dog (2006) en Black Snake Moan (2006). Hij was niet de reden dat In Time (2011), een succes aan de kassa, zo bespottelijk was. Er was chemie met Mila Kunis in Friends with Benefits (2011). Met The Social Network (2010) maakte hij zelfs indruk op de stoïcijnse gebroeders Coens, die hem castten voor Inside Llewyn Davis.


Het zijn niet de acteerprestaties waardoor Variety's Ramin Setoodeh besloot tot Timber-bashen. Het is omdat zijn Runner Runner momenteel fenomenaal flopt. Niemand wil hem blijkbaar in een film zien, concludeert Setoodeh dan. Aangezien Timberlake hem ooit vertelde niet de ambitie te hebben om filmster te worden ('ik krijg genoeg aandacht'), kan hij er beter helemaal mee ophouden en zich richten op waar hij goed in is: muziek maken.


Natuurlijk - het ultieme koffieautomaatargument dat altijd op tafel komt zodra muzikanten aan het acteren slaan. Niet geheel zonder reden - het wás ook pijnlijk om te kijken naar de acteerpogingen van popsterretjes als Britney Spears en Jessica Simpson. Jan Smit was niet best in Het Bombardement. Maar daar staan Oscarwinnaars als Bing Crosby en Frank Sinatra tegenover. En wat is er mis met een tweede, minder succesvolle carrière? Pink was leuk in Thanks for Sharing, Mariah Carey en Lenny Kravitz zijn goed in de films van Lee Daniels. Madonna vermaakt zich prima. Laat ze.


Timberlake kan geen slechte film redden, nee. Maar dat hij geen filmster wil worden, is juist zijn grootste kracht. Het maakt hem de ideale bijrolacteur, iemand die met zijn charisma een scène kan oplichten, zonder die te willen stelen. Een middelmatige acteur die niet de hele tijd hyperambitieus zijn eigen rol probeert uit te bouwen. Een zeldzaam type in Hollywood.


Nee, als er een artiest is die je al je scripts moet sturen, is het Timberlake

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden