Jury Booker Prize passeert 'literatuur met een grote L'

LONDEN - Wat is belangrijker: leesbaarheid of literaire waarde? Deze discussie is de afgelopen weken in de Engelse literaire wereld opgelaaid, nadat de jury van de prestigieuze Booker Prize 2011 haar shortlist had gepubliceerd. De prijs wordt vanavond uitgereikt. Enkele critici zijn zo ontstemd over het naar hun idee lage niveau van de meeste kanshebbers, dat ze eind vorige week een concurrerende prijs hebben ingesteld: de Literature Award, 'bedoeld voor literatuur met een grote L'.


Het is inmiddels traditie dat de toekenning van de Booker Prize tot debat leidt. Maar dit jaar gaat het er wel erg stevig aan toe. Hoe is het mogelijk, vroegen critici als de voormalige Booker-winnaars John Banville en Pat Barker zich af, dat de alom geprezen roman The Stranger's Child van Alan Hollinghurst niet de promotie van long- naar shortlist heeft gemaakt? En een historische thriller als The Sisters Brothers van de relatief onbekende Canadees Patrick Dewitt wel? Het enige niet-omstreden boek bij de laatste zes is The Sense of an Ending van Julian Barnes (65). De verwachting is dat Barnes de prijs, en de ruim 57.000 euro, gaat winnen.


De Booker Prize is een beetje op de Nobelprijs gaan lijken, in die zin dat niet alleen kwaliteit telt. Zo moeten de juryleden verder kijken dan Groot-Brittannië. Het is immers een prijs voor schrijvers uit het Gemenebest, plus Ierland. Bovendien wil de organisatie dat de uitreiking in de Londense Guildhall geen onderonsje is van bekende schrijvers. Voor het eerst in de 43-jarige geschiedenis van de prijs staan er twee debuten op de shortlist: Snowdrops van A.D. Miller en Pigeon English van de 35-jarige voormalige verpleeghulp Stephen Kelman.


De vijf juryleden zijn afgelopen weken geregeld beticht van literair-populisme. Juryvoorzitter Stella Rimington, die na leiding te hebben gegeven aan de geheime dienst een loopbaan als schrijfster is begonnen, had bijvoorbeeld gezegd dat de shortlist een handreiking was voor 'mensen die boeken kopen om te lezen in plaats van ze te bewonderen'. Haar collega Chris Mullin, ex-Kamerlid van de Labour Partij en bewierookt dagboekschrijver, voegde er vanuit zijn woonplaats Belfast aan toe dat hij zich niets aantrekt van de Londense literati.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden